Friday, September 30, 2011

Marina Heredia - Entre Chinos




Ay en mi cuerpo eres tu quien maneja
mi barca a pesar de correr malos tiempos
Porque tu has llegaito a mi vida, te has
metio en mi alma calando mis huesos...
Ay quien lo diria! Por robarte un beso
Le tengo envidia a las olas porque
se encuentran tan lejos, como yo de
tu persona. Y como una ola quiero
llegar y besar tu boca y aunque
me muriera luego.
Ayer pasé por mi calle y regresaste ami
infancia, y en un momento sentí
cosas que tenía olvidás.
El aroma de las flores, el canto de una gitana,
el rincón donde nací, y alfilere que (...)
Ayer la calle la fuente, casi al final
junto a un rinconcillo y en una casa gitana
con muchas macetas con muchos lebrijos
Que pocas flores tenía el jardin de mi niñez
cuantas primaveras inquietas, cuantos sueños
de papel...
Hoy he visto en tus ojos, gitano mio que no me quieres
que te casas con otra, cuarenta tiros a ti te peguen
y por eso yo tengo pena amarga porque voy a perderte
Cuando me pongo el vestio blanco
frente a la puerta se me aclarea, se me aclarea
Luego dice tu novia que tu me miras, quiere pelea
Cuando me pongo el vestio blanco frente a la puerta
se me aclarea, se me aclarea.
Mira mira, mirame que tu me mira, mira mira
mirame que yo te miro y que no se lo que me pasa
cualquier dia te cojo y te llevare a tu casa
Ai por tu querer, tan solo por tu querer
ay capaz soy de ir al infierno ayayayay
y hablar con el mismo rey
Desde mi ventana se divisa el mar
que baña la playa de mi libertad
ay un olor tenia, se oyó a lo lejos
la voz de un niño que le dice a un viejo
de quien es la playa de quien es el mar,
de quien son las olas y de quien la sal.

Chico Ocaña - 30 Metros



Con los 30 metros que tiene el piso
voy a tener que poner el techo de velcro
para cuando vengas tú a quererme
no nos moleste
ni el perro, ni el gato,
ni las macetas de los helechos

30 metros para quererte
30 metros para perderme
y otros 30 para empezar de nuevo

Una casa no son cuatro paredes
Una casita es donde se vive
se quiere y se muere

Con los 30 metros que tiene el piso
voy a tener que poner el techo de velcro
para cuando vengas tú a quererme
no nos moleste
ni el perro, ni el gato,
ni las macetas de los helechos

30 metros para quererte
30 metros para perderme
y otros 30 para empezar de nuevo

Porque en todas las ciudades
hay más casas para los coches
que casas para los amantes

Con los 30 metros que tiene el piso mío
voy a tener que poner el techo de velcro
para cuando vengas tú a quererme
no nos moleste
ni el perro, ni el gato
ni las macetas de los helechos

30 metros para quererte
30 metros para perderme
y otros 30 metros para empezar de nuevo.

La pobreza como delito - Eduardo Galeano

Mucho antes de que los niños ricos dejen de ser niños y descubran las drogas caras que aturden la soledad y enmascaran el miedo, ya los niños pobres están aspirando pegamento.

Mientras los niños ricos juegan a la guerra con balas de rayos láser, ya las balas de plomo acribillan a los niños de la calle.

Algunos expertos llaman "niños de escasos recursos" a los que disputan la basura con los buitres en los suburbios de las ciudades. Según las estadísticas, hay setenta millones de niños en estado de pobreza absoluta, y cada vez hay más, en esta América Latina que fabrica pobres y prohíbe la pobreza. Entre todos los rehenes del sistema, ellos son los que peor la pasan. La sociedad los exprime, los vigila, los castiga, a veces los mata: casi nunca los escucha, jamás los comprende. Nacen con las raíces al aire.

Muchos de ellos son hijos de familias campesinas, que han sido brutalmente arrancadas de la tierra y se han desintegrado en la ciudad. Entre la cuna y la sepultura, el hambre o las balas abrevian el viaje. De cada dos niños pobres, uno trabaja, deslomándose a cambio de la comida o poco más: vende chucherías en las calles, es la mano de obra gratuita de los talleres y las cantinas familiares, es la mano de obra más barata de las industrias de exportación, que fabrican zapatillas o camisas para las grandes tiendas del mundo.

¿Y el otro? De cada dos niños pobres, uno sobra. El mercado no lo necesita. No es rentable, ni lo será jamás. Y quien no es rentable, ya se sabe, no tiene derecho a la existencia. El mismo sistema productivo que desprecia a los viejos, expulsa a los niños. Los expulsa, y les teme.

Desde el punto de vista del sistema, la vejez es un fracaso, pero la infancia es un peligro. En muchos países latinoamericanos, la hegemonía del mercado está rompiendo los lazos de solidaridad y está haciendo trizas el tejido social comunitario.

¿Qué destino tienen los dueños de nada en países donde el derecho de propiedad se está convirtiendo en el único derecho sagrado? Los niños pobres son los que más ferozmente sufren la contradicción entre una cultura que manda consumir y una realidad que lo prohíbe.

El hambre los obliga a robar o a prostituirse; pero también los obliga la sociedad de consumo, que los insulta ofreciendo lo que niega. Y ellos se vengan lanzándose al asalto. En las calles de las grandes ciudades, se forman bandas de desesperados unidos por la muerte que acecha.

Según la organización Human Rights Watch, los grupos parapoliciales matan seis niños por día en Colombia y cuatro por día en Brasil. ¿Y ellas? Hay medio millón de niñas brasileñas que venden el cuerpo, casi tantas como en la India, y en la República Dominicana la próspera industria del turismo ofrece subastas de niñas vírgenes.

"Si le doy de comer a los pobres, me dicen que soy un santo. Pero si pregunto por qué los pobres pasan hambre y están tan mal, me dicen que soy un comunista.”

Fuente: www.quehacer.com.uy

Thursday, September 29, 2011

Τοσίτσα - 7 μέρες ζωής!

Μια αξιόλογη συλλογική προσπάθεια διοργανώνεται την πρώτη εβδομάδα του Οκτώβρη. Αντιγράφω από τον ιστότοπο του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων:

ΕΠΤΑ ΜΕΡΕΣ ΖΩΗΣ ΣΤΗΝ ΤΟΣΙΤΣΑ
1-7 Οκτώβρη

Οι εργαζόμενοι παίρνουμε την κατάσταση στα χέρια μας
Δίνουμε ζωή στον πεζόδρομο της Τοσίτσα με πολιτιστικές δράσεις
Ο πολιτισμός δεν καταργείται, δεν συγχωνεύεται,
δεν μπαίνει σε εφεδρεία
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΩΝ
ΕΝΙΑΙΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΥΠΠΟΤ (ΑΤΤΙΚΗΣ-ΣΤΕΡΕΑΣ & ΝΗΣΩΝ)
Συμμετέχουν: Πολιτιστικός Οργανισμός Δήμου Αθηναίων, Εθνικό Θέατρο, Εθνική Λυρική Σκηνή, Αρχιτεκτονική Σχολή ΕΜΠ

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΠΕΖΟΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΤΟΣΙΤΣΑ

Σάββατο 1/10
Από τις 11.00 τραπεζάκια έξω για καφέ και αναψυχή
12.00 Δραστηριότητες για παιδιά
Θέατρο δρόμου από την Εύα Τσούρου και τη Βίκυ Κουσουμή
Τα παιδιά «μαγεύει» ο μάγος Θεοφάνης Ζαφειρακόπουλος
12.00, 12.45, 13.30 Εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Δείξε μου ένα κτίριο της Τοσίτσα να σου πω τι έχει μέσα» (από τις αρχαιολόγους Εβίτα Τσιώλη, Βιβή Βαμβακοπούλου και τη σχεδιάστρια Γιωργία Δαλακούρα)
12.00 Προβολή αρχαιολογικού ντοκιμαντέρ για παιδιά από το φεστιβάλ ΑΓΩΝ TO.RA.KE. του Φ. Κουτσαφτή, με θέμα την πανοπλία των Δενδρών (22’)
14.00 Ανοιχτό μάθημα κρουστών από τον Νίκο Τουλιάτο και τους μαθητές της σχολής θεάτρου ΔΗΛΟΣ της Δήμητρας Χατούπη
17.00 ΣΥΝΑΥΛΙΑ
Κυριακή 2/10
Από τις 10.00 τραπεζάκια έξω
11.00 Ο Μάγος Ατούκα μαγεύει τα παιδιά!
11.00 Προβολή αρχαιολογικού ντοκιμαντέρ για παιδιά από το φεστιβάλ ΑΓΩΝ TO.RA.KE. του Φ. Κουτσαφτή, με θέμα την πανοπλία των Δενδρών (22’)
12.00 Παιδική παράσταση «Το μικρό μαύρο ψαράκι» από τη θεατρική ομάδα Αστροναύτες
13.00 Προβολή της ταινίας του Ντίνου Δημόπουλου «Στουρνάρα 288»
13.30 Χορευτικός αυτοσχεδιασμός από την Εύα Τσούρου, βασισμένος στην ποιητική συλλογή «Η Κούνια» της συναδέλφου Σιαρίτας Κουκά (εκδ. Σοκκόλη-Κουλεδάκη), σε μουσική επιμέλεια Melroman-Αντώνης Χανιωτάκης.
14.00 Συλλογική κουζίνα
15.00 Milonga (χορευτές tango)
16.30 Παράσταση μαριονέτας από την ομάδα κούκλας-μαριονέτας του 18 ΑΝΩ
17.00 Εκδήλωση-συζήτηση: Ναρκωτικά και δομές απεξάρτησης: τα πρώτα θύματα της κρίσης; (με θεραπευτές και θεραπευόμενους του 18 ΑΝΩ)
18.30 Η θεατρική ομάδα ΟΜΜΑ ΣΤΟΥΝΤΙΟ (Ηράκλειο Κρήτης) παρουσιάζει την παράσταση «LARCO PROJECT ή Η Εργατική τάξη πάει στο Παράδεισο;»
Δευτέρα 3/10
10.00 «Κάτι μου θυμίζουν αυτά τα παιχνίδια», εκπαιδευτικό πρόγραμμα σε μαθητές από το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο
11.00 «Λίθοι φθεγγόμενοι: η ιστορία της γραφής» εκπαιδευτικό πρόγραμμα από το Επιγραφικό Μουσείο
14.00-18.00 Προβολή αρχαιολογικών ταινιών από το φεστιβάλ ΑΓΩΝ
"Αποκρυπτογραφώντας τους Μάγια", του David Lebrun (90')
"... μια σειρά από ιστορίες...", του Ευάγγελου Χριστοδούλου (14')
"Λιθοξόοι μαΐστορες", παραγωγή του Πολιτιστικού Ιδρύματος του Ομίλου Πειραιώς (31')
"Το κύκλωμα", Ανδρέας Αποστολίδης, Νικόλας Ζηργάνος (82')
18.00 Το Εθνικό Θέατρο παρουσιάζει την παράσταση «Αντιγόνη» στο πλαίσιο των «Καλλιτεχνικών Δράσεων στην Αθήνα»
Τρίτη 4/10
10.00 «Κάτι μου θυμίζουν αυτά τα παιχνίδια», εκπαιδευτικό πρόγραμμα σε μαθητές σχολείων από το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο
10.30 Περίπατος της Φιλαρμονικής του Δήμου Αθηναίων
11.00 «Λίθοι φθεγγόμενοι: η ιστορία της γραφής» εκπαιδευτικό πρόγραμμα από το Επιγραφικό Μουσείο
14.00 Εκδήλωση-συζήτηση: Ο πολιτισμός δεν μπαίνει σε «εφεδρεία»: συζήτηση για τα εργασιακά ζητήματα των εργαζόμενων στον πολιτισμό
(με συμμετοχή εργαζομένων από τον Σύλλογο Ελλήνων Αρχαιολόγων, τον Ενιαίο Σύλλογο Υπαλλήλων ΥΠΠΟΤ, το Εθνικό Θέατρο, την Εθνική Λυρική Σκηνή, το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης)
17.00-20.00 Σκακιστικοί αγώνες με σκάκι δαπέδου (3Χ3) και τη συμμετοχή διεθνών μετρ από την ΑΕΚ (ερασιτεχνική)
18:00 H ομάδα θεάτρου Minus[two] παρουσιάζει το θεατρικό «Ο Άμλετ αυτοκτόνησε» (σκηνοθεσία: Στέλλα Μαρή παίζουν: Κ. Αγιαννόπουλο, Α. Ανδρεάδη, Α. Ζήλου, Χ. Κονταξάκη, Α. Μπίνη, Σ. Μαρή)
19.00 Μικτή χορωδία Μουσικών Συνόλων Δήμου Αθηναίων
Τετάρτη 5/10
ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΣ ΑΔΕΔΥ
Πέμπτη 6/10
10.00 «Κάτι μου θυμίζουν αυτά τα παιχνίδια», εκπαιδευτικό πρόγραμμα σε μαθητές σχολείων από το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο
10.30 Περίπατος της Φιλαρμονικής του Δήμου Αθηναίων
11.00 «Τοσίτσα: Πάρκο παιδικών κατασκευών» Καλλιτεχνικό εργαστήρι για παιδιά από την Πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων.
15.00-19.00: Ανεξάρτητος ελληνικός κινηματογράφος: ταινίες για την πόλη και τους κατοίκους της
Casus Belli, του Γιώργου Ζώη, 11' (1ο βραβείο μυθοπλασίας στο Φεστιβάλ της Δράμας 2010)
RF του Σταύρου Λιόκαλου, 19΄ (βραβείο Ορφέας)
Under stress του Π. Πατσουρίδη 10'
17.00-20.00 Σκακιστικοί αγώνες με σκάκι δαπέδου (3Χ3) και τη συμμετοχή διεθνών μετρ από την ΑΕΚ (ερασιτεχνική)
17.00 Εκδήλωση-συζήτηση: Μετασχηματισμοί, αναπλάσεις, εγκατάλειψη: συζήτηση για το ιστορικό κέντρο (με συμμετοχή αρχιτεκτόνων, φοιτητών αρχιτεκτονικής, Τμ. ΕΜΔΥΔΑΣ ΥΠΠΟΤ)
19.00 Εθνική Λυρική Σκηνή
Παρασκευή 7/10
10.00 «Κάτι μου θυμίζουν αυτά τα παιχνίδια», εκπαιδευτικό πρόγραμμα σε μαθητές σχολείων από το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο
11.00 «Καλησπέρα, πέρα για πέρα, η παράσταση αρχίζει!», γνωριμία με το θέατρο σκιών, εκπαιδευτικό πρόγραμμα από το Μουσείο Ελληνικής Λαϊκής Τέχνης
15:30 Ρεμπέτικα και συλλογικές κουζίνες
17.00 Εκδήλωση-συζήτηση με τίτλο «Οδός Τοσίτσα: Η ιστορία ενός δρόμου» μέσα από τις προσωπικές αφηγήσεις εργαζόμενων και κατοίκων
19.00 Συναυλία της Φιλαρμονικής του Δήμου Αθηναίων

ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ από 10.00-20.00 θα λειτουργούν: καφενείο, ενημερωτικό υλικό από δομές απεξάρτησης για τα ναρκωτικά, έκθεση φωτογραφίας, εκθέσεις έργων τέχνης.
Καθημερινά θα υπάρχουν δωρεάν ξεναγήσεις στις συλλογές του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου από τις διαπιστευμένες ξεναγούς του Μουσείου.
Στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο λειτουργεί επίσης η μικρή περιοδική έκθεση «Μεταβατικές περίοδοι στην ιστορία και αρχαιολογία».
Για συμμετοχή στα εκπαιδευτικά προγράμματα: τηλ. 210- 8217724, 210-821771
Συμμετέχουν με δικές τους δράσεις: φοιτητές και μεταπτυχιακοί της αρχιτεκτονικής, Πρωτοβουλίες κατοίκων από τα Εξάρχεια, συλλογικές κουζίνες
Εκτίθενται έργα των: Ιφιλένεια Ζαχαριάδου (έκθεση γλυπτών)

Καλούμε τους κατοίκους της Αθήνας, καλλιτέχνες και εικαστικούς να συμμετέχουν και να πλαισιώσουν τις δράσεις. Ο πολιτισμός ανήκει σε όλους!

Para no olvidar

Pamela Chu



¡Danzón dedicado a nuestros políticos!

Σημερινός διάλογος στο κέντρο της Αθήνας

ΣΥΝΤΑΓΜΑ

Ματατζής σε γιαγιά
-Που πάτε κυρία μου; Δεν περνάτε από 'δω.

Γιαγιά
-Γιατί; Έχεις σφουγγαρίσει;

Wednesday, September 28, 2011

Procuro olvidarte - José El Francés



"Προσπαθώ να σε ξεχάσω", είναι ο τίτλος του αγαπημένου τραγουδιού που ερμηνεύει εδώ ο José El Francés.

Προσπαθώ να σε ξεχάσω ΓΑΠ, Μπένυ και κακό συναπάντημα, αλλά δεν τα καταφέρνω.

Πόσους κανονιοβολισμούς ακόμα θα ρίξεις στον οικογενειακό μου προϋπολογισμό;

Γιατί σε αυτόν τον πόλεμο που άνοιξες, τα θύματα προέρχονται μόνο από το δικό μου στρατόπεδο;