Saturday, August 18, 2018

Madrugada del 17 al 18 de agosto de 1936

A 82 años de su fusilamiento la Junta de Andalucía buscará por cuarta vez la fosa en la que se cree que fue sepultado el poeta español más celebrado del siglo XX

Madrugada del 17 al 18 de agosto de 1936. Cuatro prisioneros son llevados por los golpistas hasta la carretera que va de Víznar a Alfacar. Allí las balas hacen diana y tras el estruendo caen abatidos dejando una serena noche de verano. Podría ser una historia de tantas que se repitieron a lo largo de tres años de Guerra Civil, pero es el relato del asesinato en Granada del maestro Dióscoro Galindo, los banderilleros anarquistas Francisco Galadín Joaquín Arcollas, y de Federico García Lorca, el poeta español más celebrado del siglo XX y símbolo de todos los desaparecidos que todavía hoy, 82 años después, permanecen en una fosa común.
[...]

La familia de Lorca se opone a la excavación 

La búsqueda se iniciará gracias a una nieta de Dióscoro Galindo –el maestro era cojo y entre los restos apareció una muleta- y la CGT, que se reconocen como “herederos intelectuales” de Arcollas. Por su parte, la familia de Lorca se ha mostrado contraria siempre a cualquier intento por desenterrar al poeta.
[...]



La fascinación que provoca el poeta rebasa modas y fronteras. Al cumplirse 82 años de su fusilamiento, su figura y su obra mantienen su inagotable atractivo

La muerte condena a muchos escritores a un limbo del que, con suerte, salen convertidos en clásicos. Pasan entonces a ser objeto de estudio más que de lectura, dejan de entrar en la vida de la gente para entrar en el examen de selectividad. Federico García Lorca es una excepción. Aunque mañana, 18 de agosto, se cumplen 82 años de su fusilamiento —oficialmente falleció “a consecuencia de heridas producidas por hechos de guerra”—, su figura parece más viva que nunca.

Fuentes:
La Vanguardia
El País

Un mundo nuevo


Monday, July 09, 2018

Ταϊλάνδη & Μεσόγειος

Η διαφορά μεταξύ της ανησυχίας που έχεις για τα παιδιά της Ταϊλάνδης και για εκείνα που πνίγονται στη Μεσόγειο είναι ο χρόνος που εμφανίζονται στην τηλεόραση.
Ρώτα τον εαυτό σου ποιός προγραμματίζει τα συναισθήματά σου και ποιός σου λέει ότι η ζωή μερικών παιδιών αξίζει περισσότερο από αυτή άλλων.


La diferencia entre la preocupación que tienes por los niños tailandeses y los que se ahogan en el Mediterráneo es el tiempo que aparecen en la televisión. 
Pregúntate quién está programando tus emociones y quién te dice que la vida de unos niños vale más que la de otros.

Πηγή: Spanish Revolution

Monday, July 02, 2018

La muerte de un profeta

Recuerdo perfectamente ese día, ese día está marcado en el calendario de mi vida. Por aquel tiempo tenía yo 22 años, estaba trabajando en una empresa de limpieza, estuvimos limpiando todo el día un edificio nuevo de oficinas en la carretera de Cádiz.
Estuve todo el día canturreando mientra que limpiaba los cristales del edificio, recuerdo a última hora llegar a mi jefe, que fue el que dio la noticia; - Ha muerto Camarón.- Acabé la jornada de trabajo, me monté en la furgoneta, era una Opel Midi, y por aquel entonces acababa de salir a la venta el mítico disco de Potro de Rabia y Miel. Mientras conducía hacia mi casa, iba escuchando el disco y las lágrimas caían de mis ojos. Lloré por él como si de un familiar se tratase. Él formaba parte de mi familia en el sentido espiritual, él fue un gran maestro en el sentido gitano y flamenco de ver el mundo y la vida, yo mamé la escuela camaronera aún sin yo ser artista, aún sin yo saber cantar. La escuela camaronera va más allá de la música, es una manera de ver el mundo y la vida, una manera de sentir, una manera de vivir.
Así que ese día, nos montemos en aquella vieja furgoneta (nueva por aquel entonces) y fuimos al entierro del maestro Camarón. Estuvimos toda la noche sin dormir. Recuerdo ver a Tomatito tomando café en el bar que estábamos. El pueblo ya de madrugada estaba lleno de gitanos que habían llegado de todas partes de España. Aquello fue tremendo, en mi vida he sentido mayor grado de gitanidad en el ambiente que ese día llenaba la Isla de San Fernando. Todos con un tremendo respeto, había allí un sentimiento hermoso de hermandad no solo entre los gitanos llegados de todos los lugares de España e incluso Portugal, sino de los vecinos del pueblo del maestro, gachés y gitanos en aquel día éramos todos uno en aquel viejo pueblo del sur de España.
Cuando el féretro del profeta del cante gitano pasaba hacia la iglesia para la pertinente misa, era tal la aglomeración de personas, que se tuvo que hacer una cadena humana improvisada por la juventud gitana de aquel tiempo para separar a la multitud del féretro, que estaba cubierto por una bandera gitana, eso hacía que emocionase aún más si cabía, esas imágenes están grabadas en mi corazón como una especie de película imborrable.
Camarón ha hecho y aún hace tanto por la humanidad, no solo por los gitanos, sino por la humanidad al completo, Camarón nos une a todos en un sentimiento que no es de este mundo, un sentimiento que tiene fragancia divina, que traspasa todas las barreras ideológicas y culturales, es un sentir de la raíz, de la esencia misma del ser humano. Es de aquella personas tocadas por la varita mágica de la existencia.
Hoy hace 26 años de su fallecimiento, de su viaje a la eternidad, y ahí es donde está, más allá de la vida y de la muerte.
                                                                                              ravazsa
Fuente: Ramón Ravazsa

¡Viva México!



Se me olvidó otra vez - Las 3 Señoras

.

Tuesday, June 19, 2018

Τελευταία μέρα για το 10ο Φεστιβάλ ΛΕΑ

Τρίτη 19 Ιουνίου

Ίδρυμα Μαρία Τσάκος

19:00 - 20:00
Παρουσίαση της ισπανικής μετάφρασης του βιβλίου «The Modern GreekLanguage» (του Peter Mackridge) από τη Σοράγια Οτσοβιέτ 

Φέτος το Ίδρυμα Μαρία Τσάκος συμπληρώνει 40 χρόνια ζωής και το γεγονός αυτό αποτελεί κατάλληλο πλαίσιο για την παρουσίαση ενός έργου που χρησιμεύει ως γέφυρα ανάμεσα στην ελληνική και στην ισπανική γλώσσα. Πρόκειται για την ισπανική μετάφραση του The Modern Greek Language (by Peter Mackridge). Σ’ αυτό το έργο, ο Άγγλος νεοελληνιστής μελετά διάφορα ζητήματα της ελληνικής γλώσσας, ως αποτέλεσμα μιας έρευνας που έγινε εδώ και μερικές δεκαετίες.
Έχει διπλή αξία επειδή, αφενός, καλύπτει τα διάφορα επίπεδα της γλωσσικής λειτουργίας (φωνολογικό, μορφολογικό, συντακτικό, καθώς και υφολογικό), και αφετέρου πραγματεύεται τα γλωσσικά φαινόμενα με τη ματιά του ξένου μελετητή, κάτι που του επιτρέπει να επεξεργάζεται τα θέματα με μεγάλη παρατηρητικότητα. Έτσι, το έργο αποτελεί μια μεγάλη προσφορά σ’ αυτούς που θέλουν να γνωρίσουν περισσότερο την ελληνική γλώσσα.

* Στα ισπανικά και τα ελληνικά
Με την υποστήριξη του Ιδρύματος Μαρία Τσάκος 

20:30 - 21:30
Αφιέρωμα στον Οδυσσέα Ελύτη με την Ιουλίτα Ηλιοπούλου, τη Νίνα Αγγελίδου και τον Δημήτρη Καλοκύρη
Ένα μικρό αφιέρωμα στον μεγάλο μας ποιητή, Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας 1979. Η συγγραφέας Ιουλίτα Ηλιοπούλου θα ανατρέξει στη ζωή και το έργο του, ενώ θα διαβάσει αποσπάσματα από τη «Μαρία Νεφέλη», συνοδευόμενη από τη Νίνα Αγγελίδου με τη βραβευμένη της μετάφραση. Ο ποιητής και μεταφραστής Δημήτρης Καλοκύρης θα μιλήσει για ένα από τα πιο αγαπημένα ποιήματα του Ελύτη, «Του Αιγαίου», και απαγγέλλοντας στο τέλος το ελληνικό πρωτότυπο θα δώσει το έναυσμα για την απαγγελία του ποιήματος σε έξι γλώσσες: ισπανικά, καταλανικά, γαλλικά, αγγλικά, πορτογαλικά και γουαρανί.
* Στα ισπανικά και τα ελληνικά 
Με την υποστήριξη της Εταιρείας Συγγραφέων και του Ιδρύματος Μαρία Τσάκος 

22.00
Το ΙΜΤ θα παραθέσει κοκτέιλ για τη λήξη του Φεστιβάλ
Μουσική βραδιά με το χιλιανό κουιντέτο πνευστών Coda
Το κουιντέτο Coda παρουσιάζει ένα πρόγραμμα μουσικής δωματίου για φλάουτο, όμποε, κλαρινέτο, φαγκότο και γαλλικό κόρνο. Τέσσερα ξύλινα πνευστά και ένα χάλκινο, όλα τους με μια τεχνική, μια χροιά και δυνατότητες πολύ διάφορες, έρχονται σε αντίθεση με την ομοιογένεια του κουαρτέτου εγχόρδων, κάτι που συνεπάγεται μια επιπλέον πρόκληση τόσο για τους συνθέτες όσο και για τους εκτελεστές.
Με την υποστήριξη της Πρεσβείας της Χιλής και της Διεύθυνσης Πολιτιστικών Θεμάτων του Υπουργείου Εξωτερικών της Χιλής (DIRAC)

"Πέδρο Πάραμο" του Χουάν Ρούλφο, στο Μπάγκειον

Ομάδα ΟΠΕRΑ
“Pedro Paramo”
του Juan Rulfo

Μπάγκειον Ξενοδοχείο

Για 6 μόνο παραστάσεις
22, 23, 24, 29, 30 Ιουνίου και 1η Ιουλίου 2018

Η ομάδα ΟΠΕRΑ μετά από την επιτυχημένη παραγωγή “Οι έμποροι των Εθνών” του Αλ. Παπαδιαμάντη που παρουσιάστηκε στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, επανέρχεται στα θεατρικά δρώμενα, παρουσιάζοντας επί σκηνής για πρώτη φορά στην Ελλάδα το “Πέδρο Πάραμο” του Juan Rulfo, ένα εμβληματικό μυθιστόρημα, ένα έργο καταγωγικό του λατινοαμερικάνικου μαγικού ρεαλισμού. 
Το έργο

Η ιστορία εξελίσσεται σ’ ένα χωριό - φάντασμα, στην Κομάλα, σ' έναν τόπο που βρίσκεται “στο στόμα ακριβώς της Κόλασης”, και όπου εμπειρίες, μνήμες και γεγονότα έχουν εγκλωβιστεί στο χρόνο. Ένας γιος επιστρέφει εκεί, στη γενέθλια πόλη της μητέρας του για να αναζητήσει τον άγνωστο πατέρα του, “κάποιον Πέδρο Πάραμο”. Όμως η καταστροφική μανία του πατέρα-δυνάστη έχει μετατρέψει το μέρος σε “καμμένη γη”. Οι άνθρωποι έχουν εξαφανιστεί και το μόνο που συναντά κατά τη διάρκεια της πικρής του περιπλάνησης είναι οι “αλύτρωτες ψυχές” των άλλοτε κατοίκων αυτού του μέρους. Τα μουρμουρητά τους έχουν κατακλύσει τους έρημους δρόμους, οι ψίθυροι τους ξεχύνονται από τις ρωγμές των τοίχων, και όλα μαρτυρούν παράξενες, ανομολόγητες ιστορίες του χωριού για τον Πέδρο Πάραμο, για την ερήμωση που επήλθε στο μέρος εξαιτίας της “μνησικακίας” του. Έτσι, σιγά σιγά το χωριό αναδεικνύεται στον βασικό πρωταγωνιστή του έργου μέσα από ένα παράδοξο οδοιπορικό στην Κομάλα με έντονο το μεταφυσικό στοιχείο και κατά το οποίο τα όρια παρελθόντος, παρόντος και μέλλοντος γίνονται σχετικά.

Στην υποβλητική ατμόσφαιρα του μεξικάνικου πολιτισμικού τοπίου, η φύση ορίζει τα γεγονότα σχεδόν ως φυσικά φαινόμενα, κρύβει και αποκαλύπτει κατά βούλησιν, αναδεικνύει σύμβολα, κινητοποιεί τα ανθρώπινα ένστικτα. Η ιστορία συνομιλεί με τη μυθική διάσταση της αμερικανικής ηπείρου που, από διαφορετικό εθνολογικό πλαίσιο, κινείται σε βιωματική παραλληλία με τον ελληνικό και εντέλει τον σημαντικό πανανθρώπινο μύθο.

Το υποκείμενο πολιτικό υπόβαθρο -η μεξικάνικη επανάσταση, πρώτη από τις μεγάλες επαναστάσεις του 20ου αιώνα- τοποθετεί τις μικρές ανθρώπινες ιστορίες στο κάδρο της “Ιστορίας”, στη δίνη της οποίας η εξέγερση, η ματαίωση και η ήττα ορίζουν την ανθρώπινη ζωή σε περιόδους πολιτικής και κοινωνικής αστάθειας.

Η παράσταση

Στην παράσταση, το υλικό μετέρχεται αφηγηματικών τρόπων, οι οποίοι δεν είναι προφανείς και στερεότυποι ως προς τη λογοτεχνική τους φόρμα και αποτελεί πρόσφορο πεδίο διερεύνησης της χορικότητας της θεατρικής αφήγησης, η οποία αποτελεί σταθερό πεδίο έρευνας της ομάδας. Δημιουργείται έτσι επί σκηνής μια χορική αφήγηση επτά ηθοποιών, με στόχο να αναδειχθεί το σύνολο -η κοινότητα- ως συλλογικός πρωταγωνιστής.

Ο χώρος που φιλοξενεί την παράσταση, το διατηρητέο ξενοδοχείο Μπάγκειον στην Ομόνοια αποτελεί το πλέον συνεπές περιβάλλον για να ξετυλιχθεί αυτή η ιστορία και να υποβάλλει τον θεατή στην ατμόσφαιρα του έργου. Με την οργανική συμβολή της σκηνογραφίας, της μουσικής, των φωτισμών, μεταφέρεται επί σκηνής η πολυεπίπεδη ανάπτυξη ενός επίπονου και αποκαλυπτικού ταξιδιού αυτογνωσίας. Η επιστροφή στις απαρχές, στην πρωτογενή ανθρώπινη φύση, αποτελεί αναγκαιότητα και ευθύνη σε καιρούς ταραγμένους.

Ταυτότητα Παράστασης: 

Συγγραφέας: Juan Rulfo
Μετάφραση: Έφη Γιαννοπούλου
Σκηνοθεσία: Ελεάνα Τσίχλη 
Μουσική σύνθεση: Θοδωρής Αμπαζής
Κινησιολογία: Νατάσσα Σαραντοπούλου
Σκηνογράφος – Ενδυματολόγος: Τίνα Τζόκα
Σχεδιαστής Φωτισμών: Στέλλα Κάλτσου
Βοηθός Σκηνοθέτη: Αντριάννα Ανδρέοβιτς
Φωτογραφίες: Παναγιώτης Μάλλιαρης 
Μακιγιαζ φωτογράφησης: Ελισάβετ Πέτρου

Παίζουν οι Ηθοποιοί:
Κώστας Βασαρδάνης
Τζωρτζίνα Δαλιάνη
Νέστωρ Κοψιδάς
Φώτης Λαζάρου
Νεφέλη Μαϊστράλη
Γιώργος Νούσης
Δανάη Σαριδάκη
στην παράσταση ακούγεται η φωνή της Νένας Μεντή.

Η παράσταση επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού

Τοποθεσία: Μπάγκειον Ξενοδοχείο, Πλ. Ομονοίας 18, Αθήνα

Ημερομηνία: 22, 23, 24, 29, 30 Ιουνίου και 1η Ιουλίου 2018. Προβλεπόμενη διάρκεια παράστασης: 90'

Πληροφορίες: Ώρα έναρξης: 21.15 

Τιμές Εισιτηρίων: Κανονικό: 12€ | Μειωμένο (φοιτητικό, ανέργων): 8€ | Ατέλεια: 5€


¡¡¡Goooolllll!!!


Ήταν μια χώρα τόσο δύσμοιρη, 
που κραύγαζε πιο δυνατά σε ένα γκολ 
από ό,τι σε μια αδικία.