Καλλιόπη Βέττα, Martha Moreleón και Μάριος Στρόφαλης

Σαπφείρινα μαβιά ταξίδια

 

Στο πλαίσιο του Φεστιβάλ "Το Μικρό Παρίσι των Αθηνών 2016"

 

Ένα μουσικό οδοιπορικό που ακολουθεί την δύση του ηλίου, με τραγούδια από την Μεσόγειο, τον Ατλαντικό και την Λατινική Αμερική.

Οι δύο σπουδαίες βελούδινες φωνές από την Ελλάδα και το Μεξικό σε ένα ταξίδι γεμάτο χρώματα και συναισθήματα μαζί με τους ήχους του ταξιδεμένου συνθέτη κινηματογράφου, πιανίστα και ερμηνευτή.

Αγγέλων Βήμα, φουαγιέ, Σατωβριάνδου 36, Ομόνοια
Παρασκευή 7 Οκτωβρίου, στις  21:30
Είσοδος: 10 ευρώ με κρασί

Χιλή: Ταινίες Μικρού Μήκους

Την Παρασκευή 7 Οκτωβρίου στο κινηματοθέατρο Ίριδα θα πραγματοποιηθεί η εκδήλωση "Χιλή: Ταινίες Μικρού Μήκους" όπου θα προβληθούν ταινίες μικρού μήκους Χιλιανών σκηνοθετών. Στις επιλεγμένες ταινίες συμπεριλαμβάνονται βραβευμένες παραγωγές οι οποίες έχουν παρουσιαστεί σε διεθνή κινηματογραφικά φεστιβάλ. (SANFIC, Berlin Festival, Fesancor και NY Film Festival). 

Σκοπός της διοργάνωσης είναι να φέρει σε επαφή το ελληνικό κοινό με την σύγχρονη και ανερχόμενη κινηματογραφική πραγματικότητα της Χιλής, αναζητώντας πιθανά έναν κοινό τόπο με μια χώρα που μοιράζεται πολλά με τη σύγχρονη ιστορία μας.

Στο κινηματοθέατρο Ίριδα, ο Κινηματογραφικός Τομέας Π.Ο.Φ.Π.Α. πραγματοποιεί τακτικό πρόγραμμα σεμιναρίων, προβολών κ...αι άλλων οπτικοακουστικών εκδηλώσεων. Η εκδήλωση πραγματοποιείται με την υποστήριξη της πρεσβείας της Χιλής στην Ελλάδα και του Κινηματογραφικού Τομέα Π.Ο.Φ.Π.Α.

Επιλογή ταινιών, διοργάνωση: Edson Aguayo και Jorge Cabieses-Valdes

 

Πρόγραμμα: (αγγλικοί υπότιτλοι)

1. El Puente (Η Γέφυρα), Werner Giesen (2000)
2. Necrolovers, Victor Uribe (2013)
3. Como los Terremotos (‘Οπως οι σεισμοί), Catalina Gonzalez (2016)
4. Super M, Victor Uribe (2014)
5. 6400Asa, Mijael Mijes (2016)
6. La Ducha (Το ντούς), Pepa San Martin (2010)

Κινηματοθέατρο Ίριδα, Κινηματογραφικός Τομέας Π.Ο.Φ.Π.Α.
Iπποκράτους 15 & Ακαδημίας 55
Παρασκευή 7 Οκτωβρίου, ώρα: 21.00
Είσοδος ελεύθερη

Το "ξόρκισμα" της μουσταλευριάς

Η μουσταλευριά υπήρξε ένα εύκολο και φθηνό γλυκό που αγαπήθηκε πολύ στην Ελλάδα, όταν ακόμα δεν είχε "μπει στα χωράφια" μας η Ενωμένη Ευρώπη και πολλές οικογένειες είχαν όλο και κάποιο αμπελάκι στο χωριό για να φτιάχνουν το κρασί της χρονιάς. Γλυκό εποχικό, φθινοπωρινό, που γινόταν μετά τον τρύγο και συνήθως το έφτιαχναν με κομμένο (με στάχτη) μούστο.

Στο πατρικό μου θυμάμαι με νοσταλγία πλέον όλες τις ελεύθερες επιφάνειες του σπιτιού κάθε Οκτώβριο καλυμμένες με οτιδήποτε υπήρχε σε μορφή πιατέλλας, τίγκα στο καρύδι! Δεν ξεχώριζε καν η μουσταλευριά, η οποία δεν μπορώ να πω ότι με ενθουσίαζε γιατί ήταν πολύ γλυκιά, πολύ πηχτή και ήταν τόση η ποσότητα καρυδιού που κάλυπτε τα πάντα. Έχω την εντύπωση ότι οι γυναίκες στην οικογένειά μου την έφτιαχναν με μούστο και αλεύρι. Γι αυτό και προτίμησα να επιλέξω διαφορετικά υλικά και να προσπαθήσω να προσαρμόσω το αποτέλεσμα στις σημερινές γεύσεις. Νομίζω πως το κατάφερα.

Υλικά

2 1/2 κιλά σταφύλια
80 γρ.ζάχαρη
90 γρ.νισεστέ
1 πρέζα λευκό πιπέρι
καρύδια χονδροκομμένα
σουσάμι
κανέλα

 

Καθαρίζουμε τις ρώγες των σταφυλιών, πετούμε όσες δεν είναι σφιχτές και πλένουμε.

Αφήνουμε να στραγγίσουν.

 

Βγάζουμε τον χυμό των σταφυλιών, κατά προτίμηση σε αποχυμωτή για να μην ταλαιπωρηθούμε.

 

Από τα 2 1/2 κιλά σταφύλι σταφίδα Κορίνθου, βγαίνει γύρω στο 1 1/2 λίτρο χυμός.

 Κρατούμε σε ένα φλυτζάνι χυμό για να διαλύσουμε το νισεστέ.

Τον υπόλοιπο το βάζουμε σε κατσαρόλα και προσθέτουμε τη ζάχαρη.

 

Μόλις αρχίσει να παίρνει βράση ο χυμός με τη ζάχαρη, χαμηλώνουμε στο 2

(αν φτάνει μέχρι το 3 η θερμοκρασία).

Ρίχνουμε το καλά διαλυμένο στον υπόλοιπο χυμό νισεστέ.
Ανακατεύουμε συνέχεια με ξύλινο κουτάλι.

Σε 10-12 λεπτά πρέπει να έχει αρχίσει να πήζει σημαντικά.

Αν κάποιος προτιμά πολύ πηχτή την μουσταλευριά, ίσως χρειαστεί παραπάνω βράσιμο.

 

Πασπαλίζουμε το σκεύος που θα σερβίρουμε την μουσταλευριά με χονδροκομμένο καρύδι.

 

Όσο πιο κοντά βάλουμε την κατσαρόλα με το μείγμα στα σκεύη σερβιρίσματος, τόσο πιο εύκολη θα γίνει η ζωή μας και θα αποφύγουμε να γεμίσουμε τον κόσμο με υγρό που κολλάει.

 

Με απαλές κινήσεις απλώνουμε το πηχτό υγρό παντού στο σκεύος.

 

Σε μια ωρίτσα -αν δεν κρατιόμαστε- είναι έτοιμο, έχει πήξει επαρκώς.

Πασπαλίζουμε με σουσάμι, ρίχνουμε τα υπόλοιπα καρύδια και τέλος την κανέλα.

Αν είμαστε πιο συγκρατημένοι, μετά την μία ώρα βάζουμε στο ψυγείο την μουσταλευριά και

όταν είναι να σερβίρουμε ρίχνουμε από πάνω τα υπόλοιπα υλικά. Θεωρητικά!

 

ΥΓ. Τη συνταγή την έχω πάρει από τους Bostanistas και έχω κάνει ελάχιστες παραλλαγές, αυξάνοντας την ποσότητα της ζάχαρης, προσθέτοντας στο χυμό λευκό πιπέρι και τέλος, όταν έχει πήξει η μουσταλευριά, πασπαλίζοντας και με σουσάμι, επιπλέον του καρυδιου.

 

Canción del Alma - María Luisa Landín

Το τραγούδι της Ψυχής

Εγώ ζω και εσύ το γνωρίζεις

απελπισμένη και θλιμμένη

κι από τότε που έφυγες

δεν ξέρω τι σημαίνει να ζω.

Δεν ξέρω τι σημαίνει να ζω χωρίς εσένα.

 

La mexicana María Luisa Landín en 1942 grabó su primer tema inédito,
«Canción del alma», acompañada por la orquesta del autor del bolero,
el músico y compositor puertorriqueño Rafael Hernández Marín.

Yo sé que tú comprendes
la pena que hay en mí
que estando yo a tu lado
se acaba mi sufrir.

Será lo que tú quieras
la culpa tú tendrás,
pero mi alma te espera
te espera una vez más.

No sé cómo ha podido estar
tanto tiempo lejos de ti
no sé cómo ha podido
esperar y saber resistir.

Yo vivo y tú lo sabes
desesperada y triste
y desde que te fuiste
no sé lo que es vivir.
No sé lo que es vivir sin ti.
 

Μετά 54 χρόνια καριέρας, η María Luisa Landín έχει τα κότσια και την εμπειρία να κλείσει το τραγούδι ζητώντας από τον Μαέστρο να σταματήσει την μουσική (5:10'):

"Σας προειδοποιώ ένα πράγμα. Εδώ και 54 χρόνια καλλιτεχνικής πορείας, το τελείωμα πάντα μου έβγαινε πολύ όμορφο. Ποιός ξέρει πως θα μου βγει σήμερα, ε;"



"Maestro! Les advierto una cosa. Hace 54 años de carera artística que yo tengo y
mi final me salía muy bonito. Quien sabe como me salga esta noche, ¿eh?"

Sonrisas de México - Χαμόγελα του Μεξικού

Η Πρεσβεία Μεξικού έχει την τιμή να προσκαλέσει στην μουσική βραδιά “Χαμόγελα του Μεξικού”, η οποία θα πραγματοποιηθεί την Δευτέρα 19 Σεπτεμβρίου στις 9 μ.μ., στο εστιατόριο Amigos (διεύθυνση: Κύπρου 65, Γλυφάδα).

 

Στην εκδήλωση θα συμμετάσχει ο Μεξικανός τραγουδιστής από το Σαλτίγιο, Hugo Daniel. Ερμηνεύει διάφορα μουσικά είδη και γνωρίζει αγγλικά, γαλλικά, ιταλικά και πορτογαλικά. Σπούδασε μουσική και φωνητική στο Μεξικό και την Ιταλία. Στα 14 του χρόνια εμπειρίας ως σόλο καλλιτέχνης, έχει ηχογραφήσει 4 δίσκους και παρουσιάσει συναυλίες σε διάφορες χώρες, προωθώντας τον Μεξικάνικο πολιτισμό διεθνώς.   

 

Το εισιτήριο κοστίζει 25 ευρώ και περιλαμβάνει ένα μενού με μεξικάνικα πιάτα και ποτά. Όλα τα έσοδα θα διατεθούν στον Μη Κερδοσκοπικό Οργανισμό «Το Χαμόγελο του Παιδιού» που δρα για την πρόληψη και αντιμετώπιση συγκεκριμένων φαινομένων που απειλούν τα παιδιά. Για περισσότερες πληροφορίες, μπορείτε να επισκεφτείτε την ιστοσελίδα www.hamogelo.gr

Smiles of Mexico

Τα Amigos Mexican Bar Restaurants γιορτάζουν την επέτειο της Ανεξαρτησίας του Μεξικού και μοιράζουν χαμόγελα! Τη Δευτέρα 19 Σεπτεμβρίου, μας προσκαλούν στο Amigos Γλυφάδας σε μία βραδιά προσφοράς για τα παιδιά με τη συμμετοχή του Hugo Daniel, Μεξικάνου mariachi από τη Σαλτίγιο. Η διοργάνωση τελεί υπό την αιγίδα της πρεσβείας του Μεξικού και όλα τα έσοδα θα διαθετούν στον μη Κερδοσκοπικό Οργανισμό «Το Xαμόγελο του Παιδιού». Στο κόστος του εισιτηρίου (25€) περιλαμβάνεται ειδικό menu με μεξικάνικες γεύσεις και δροσιστικά ποτά. Τα Amigos συνεχίζουν την παράδοση, προσφέροντάς μας ένα άκρως γευστικό ταξίδι στη χώρα του Μεξικού και στηρίζοντας όσους έχουν πραγματική ανάγκη! 

Ώρα έναρξης: 21.00

Amigos Γλυφάδας

Κύπρου 65, Τηλ.: 210 89 83 167

Amigos Ν. Σμύρνης
Μεγάλου Αλεξάνδρου 70, Tηλ.: (+30) 210 933 2220

www.amigos.gr
www.facebook.com/Amigos.gr/

Instagram: Amigos.gr

Φόροι; ΕΝΦΙΑ; Ανεργία;

Hush hush, sweet Charlotte

Charlotte, don't you cry

Hush hush, sweet Charlotte

He'll love you till he dies...

Τα παιδιά της πείνας δεν έχουν αύριο

Canteca de Macao
Los hijos del hambre no tienen mañana
Τα παιδιά της πείνας δεν έχουν αύριο

Con la mirada perdía en esos ojos de cuenca vacía
se me notan las costillas, debo vivir el día a día.

Με το βλέμμα χαμένο σε αυτά τα μάτια με τις άδειες κόγχες
ξεχωρίζουν τα πλευρά μου, πρέπει να ζω μέρα με την μέρα

Y tú preocupao por cómo adelgazar,
pensando todo el día en esos kilitos de más.
Siéntate un ratito y ponte a pensar
en cómo viven y mueren los demás.

Και εσύ να ανησυχείς για το πως θα αδυνατίσεις
να σκέφτεσαι όλη μέρα αυτά τα επιπλέον κιλάκια
Κάτσε μισό λεπτό και σκέψου
πως ζουν και πως πεθαίνουν οι άλλοι

Pa' poder vivir debo arriesgarme a morir,
aún me queda la esperanza de poder salir de aquí.
Navegan mis ilusiones en un frío mar añil,
escapar de la pobreza, ¡Por fin, por fin, por fin!

Για να μπορέσω να ζήσω πρέπει να ριψοκινδυνεύσω να πεθάνω,
ακόμα μου μένει η ελπίδα να μπορέσω να ξεφύγω από εδώ,
ταξιδεύουν τα όνειρά μου σε μια κρύα λουλακί θάλασσα
δραπετεύοντας από τη φτώχεια, επιτέλους, επιτέλους, επιτέλους!

Y si merece la pena hay cruzar en una patera
que va a naufragar antes de llegar a Gibraltar.

Και αν αξίζει τον κόπο πρέπει να διασχίσω με μια βάρκα
που θα βουλιάξει πριν φτάσουμε στο Γιβραλτάρ.

Me asusta la pobreza, vete de aquí.
Nos quitas el trabajo y nos traes de fumar,
educamos a tus hijos pa que roben el pan,
el día de mañana nos vas a gobernar.

Με τρομάζει η φτώχεια, φύγε από εδώ.
Μας παίρνεις τις δουλειές και μας φέρνεις να φουμάρουμε,
εκπαιδεύουμε τα παιδιά σου για να μας κλέψουν το ψωμί
αύριο εσύ θα μας κυβερνήσεις.

Y apaga el televisor y todo vuelve a ser real,
las cosas que has visto se te van a olvidar:
guerras, hambre y precariedad...
¡Calla tu conciencia y déjate llevar!

Και κλείσε την τηλεόραση και όλα θα ξαναγίνουν πραγματικά,
αυτά που έχεις δει θα τα ξεχάσεις:
πολέμους, πείνα και ανασφάλεια...
Κάνε τη συνείδησή σου να σκάσει και αφέσου!

Entonces se apagan todas las luces del barrio
y la gente duerme y no piensa
en los que pierden su vida a diario.

Τότε σβήνουν όλα τα φώτα της γειτονιάς
και ο κόσμος κοιμάται και δε σκέφτεται
αυτούς που χάνουν καθημερινά τη ζωή τους.

Con la mirada perdía en esos ojos de cuencas vacías,
se me notan las costillas, debo vivir el día a día.

Με το βλέμμα χαμένο σε αυτά τα μάτια με τις άδειες κόγχες
ξεχωρίζουν τα πλευρά μου, πρέπει να ζω μέρα με την μέρα.

La Rabia

Canteca de Macao y Chico Ocaña

Las penas entran en mi adentro,
cuando vienen unos cuantos y no son buenos,
me entran asco tan solo de verlos,
y cuando me sonríen y me miran, me dan miedo.

Yo solo, me rodeo de los buenos
porque tienen más vidilla y son más sinceros.
Las caretas solo son para los feos,
y el agua clara, y el cielo pa los bellos

Y seguirán, seguirán existiendo,
y ojalá siga distinguiéndoles
y cuando llegue el día de mi entierro
estaré rodeao de to los buenos.

De los buenos, de los bellos, de los sencillos,
de aquellos que se distinguen por unos buenos ojillos!

Y llegará el momento
en que los otros se queden sin sueño
y se darán cuenta de que se han quedado pequeños
y que los buenos ya no son de su huerto.

Yo solo, me rodeo de los buenos
porque tienen más vidilla y son más sinceros.
Las caretas solo son para los feos,
y el agua clara, y el cielo pa los bellos.

Tan solo pido perdón
por la rabia que me hace ser de los que yo no quiero.

 Por eso cuando canto esta canción,
lo hago con dolor y arrepentimiento.

Motivos para tener rabia me sobran…

Ganas para cambiar ese sentimiento, también.

Hoy en día tenemos que gritar más fuerte que nunca,

pero tenemos que estar en el mismo camino,

 un camino de cambio y de unión.

Η Celina Pereira από το Cabo Verde, για πρώτη φορά στην Αθήνα!

Την Τετάρτη 29/6 στις 9 το βράδυ, η τραγουδίστρια και δασκάλα Celina Pereira από το Cabo Verde, μάγεψε το κοινό στο κατάμεστο θεατράκι του Ζωγράφου.

MUSIC NOW 2016 - MEΡΕΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ

Συνεχίζεται και φέτος το καλοκαίρι το MUSIC NOW, στο πλαίσιο του οποίου φιλοξενούνται στο Υπαίθριο Δημοτικό Θέατρο Ζωγράφου μουσικές προτάσεις από παλαιούς και νέους δημιουργούς και δίνεται έτσι η ευκαιρία στους ανθρώπους του πολιτισμού να εκφραστούν μέσα από ένα νέο σύγχρονο θεσμό που τόσο έχουμε ανάγκη στις μέρες μας.

ΑΠΟ ΤΟ CABO VERDE ΣΤΟΥ ΖΩΓΡΑΦΟΥ

Στο πλαίσιο της παγκόσμιας περιοδείας της, για μια μοναδική εμφάνιση στην Ελλάδα, η μεγάλη ντίβα από το Πράσινο Ακρωτήρι Celina Pereira, μαζί με τους αξιόλογους συνεργάτες της μουσικούς, παρουσίασε με μοναδικό τρόπο τα mornas και άλλους ρυθμούς από το Πράσινο Ακρωτήρι και κατάφερε να συνεπάρει αλλά και να συγκινήσει το κοινό. Μία από τις πιο "δυνατές" στιγμές της βραδιάς ήταν το ντουέτο της με τον "ελληνοποιημένο" αγαπημένο μας Πορτογάλο ηθοποιό και τραγουδιστή Ανδρέ Μάια, που ζει και δημιουργεί τα τελευταία χρόνια στην Αθήνα.

Εξαιρετική βραδιά, θα μας μείνουν αξέχαστα τόσο η φωνή όσο και το κελαρυστό γεμάτο θετική ενέργεια γέλιο της Celina Pereira.