Σου το ορκίζομαι

Από την ταινία-αφιέρωμα στη ζωή του Miguel de Molina "Las cosas del querer", ακούμε και βλέπουμε τον Manuel Bandera να τραγουδά το "Te lo juro yo".

Για σένα θα μετρούσα ακόμα και την άμμο της θάλασσας.
Για σένα θα ήμουν ικανός ακόμα και να σκοτώσω.
Και αν σου λέω ψέμματα ας με τιμωρήσει ο Θεός.
Αυτό σου το ορκίζομαι, με το χέρι πάνω στο ευαγγέλιο.

Gitano de la cava

Diego el Cigala interpreta la canción "Gitano de la cava" en un Concierto y en el club "Clamores" en Madrid en 2002 con Niño Josele (guitarra), Jerry Gonzalez (trompeta), Javier Colina (bajo), El Piraña (percussion).

Ειρήνη

Niño Josele - Paz

Hot Spicy Shrimp Meal

Η Ruth, για να μας ευχαριστήσει για το καίηκ με μαστίχα που φτιάξαμε προς τιμήν της, μας στέλνει "καυτή" συνταγή!
Την ευχαριστούμε, της στέλνουμε τις θετικές σκέψεις μας και πολλές ευχές για μια καλή συνέχεια στην εγκυμοσύνη της και σύντομα με ένα υγιές και όμορφο ζουζουνάκι στην αγκαλιά της για να φωτίζει τις μέρες της!

In Honor of our Godfather D, and for the belly of the hungry mother to be, we have made a hot spicy shrimp meal!
Note that Hot Spicy foods are aphrodisiacs and we hope to inspire D to make his own child too! However, we are convinced that at all stages D will act the same age as our child and perhaps the child will not need other 'children' around to play with.
Recipe for 2 - if you eat like a momma and your dadda is 6 feet tall
2 onions
2 'skelides' (cloves of?) garlic
2 red peppers
3 tablespoons of oil
4 tomatoes
1 teaspoonful of thymari
1 teaspoonful of dried basil
1 bay leaf
1 teaspoonful of sweet red pepper ( given to us from Antonis from Florina who himself is a dadda)
1 teaspoonful of tabasco (yes, one spoonful!!!)
450 grams of large shrimp (tiger shrimp) in their shells
Cut onions, garlic and peppers in small pieces.
Peel the tomatoes (I put them in boiling water for 20 seconds first to make it easier - the water we used to boil for the rice) and cut into small chunks.
Saute the onions, garlic and pepper in the oil for 8 - 10 minutes, put in the tomatoes and spices for 15- 20 minutes on medium heat, put in the shrimp for 10 minutes.
Served on Jasmine Rice.

"Εβδομάδα Ολλανδίας"

Στο blog της Νατάσσας διάβασα ότι ετοιμάζεται "ταξιδάκι" αυτήν την εβδομάδα για την Ολλανδία και θέλησα να πάρω μέρος. Μαζί με την Νατάσσα, συνοδοιπόροι και ξεναγοί είναι η Σοφία, οι Τρελλοτουρίστες ο LaryT, τα Σκιάγματα και ο Kitsosmitsos.

Οι φωτογραφίες ελαφρώς θολές, π.Ψ. (προ Ψηφιακής), το Πάσχα του 98 ή του 99 (όσο και αν προσπαθήσαμε, δεν καταφέραμε να θυμηθούμε την ακριβή χρονολογία αυτού του ταξιδιού).

Στα πιο όμορφα χρώματα φαντάζομαι η Άνοιξη για την Ολλανδία, οι κήποι του Keukenhof μεγαλειωδώς ανθισμένοι, κόσμος παντού, εκδηλώσεις σε όλα τα μέρη, μιας και βρεθήκαμε στην μεγάλη τους γιορτή των γενεθλείων της βασίλισσας. Στο Άμστερνταμ εκείνο το βράδυ της μεγάλης γιορτής τρέχαμε να προφυλαχτούμε από τους εκατοντάδες σκνίπα στο μεθύσι Ολλανδούς που ήθελαν να κάνουν πιπί στα πόδια μας, είχε και αυτό τη χάρη του, αλλά σίγουρα υπήρχαν άλλες πολύ πιο όμορφες και χαριτωμένες στιγμές.

Όπως όταν μας πρότειναν να πάμε στο Χάουντα και μόνο όταν φτάσαμε στην κεντρική πλατεία και είδαμε το άγαλμα της χωρικής με το κεφάλι το τυρί στο χέρι, αντιληφθήκαμε ότι επρόκειτο για το ... Γκούντα!

Μικρή χώρα, παίρνει κανείς μια πρώτη γεύση σε λίγες μέρες.

Με πολλές ομορφιές, αλλά πολύ "διεθνής" πια, έντονα τουριστική, ακόμα και στα παλιά γραφικά ψαροχώρια έπρεπε να ψάξουμε αρκετά για να διακρίνουμε το τοπικό χρώμα στην όλη ατμόσφαιρα.

Ο Μαρσέλ και η Φάτιμα ήταν πολύτιμοι σύντροφοι στο ταξίδι, αλλά παρά τις πολλές προσκλήσεις τους, δεν νομίζω ότι θα ξαναπηγαίναμε σύντομα στην Ολλανδία.

Μοντέρνα Τέχνη

"Μα γιατί δεν με καταλαβαίνεις;"

Segovia - Patrimonio de la Humanidad

Καίηκ της Ρουθ (... με μαστίχα)

Ενθουσιασμένη από το λικέρ μαστίχας που έφτιαξα το καλοκαίρι (το οποίο ο αδερφός μου ισχυρίζεται ότι μυρίζει ... πετρέλαιο, ίσως επειδή είναι φτιαγμένο με ένα τσίπουρο που προοριζόταν για εκείνον αλλά κατέληξε σε εμένα επειδή του μύριζε από την αρχή άσχημα), αποφάσισα να επιχειρήσω να διακινδυνεύσω παιχνίδια με τη ζάχαρη (ακούς Σταυρούλα;) και να φτιάξω ένα καίηκ μαστίχας. Ύστερα από συζητήσεις με την Κική και την Έλενα, αναζήτηση στο ίντερνετ και στα βιβλία μαγειρικής μου, κατέληξα στην παρακάτω συνταγή:
Υλικά
Για το καίηκ
3 φλυτζ.αλεύρι που φουσκώνει
2 κ.γλ.baking powder (καλού κακού)
1/3 κ.γλ.αλάτι
1 φλυτζ.ξέχειλο lurpak
2 φλυτζ.κοφτά ζάχαρη
3/4 φλυτζ.χυμός πορτοκαλιού
1/4 φλυτζ.λικέρ μαστίχα
1/4 φλυτζ.αραιωμένο εβαπορέ
4 αυγά
1 βανίλια
5 γρ.μαστίχα
ξύσμα από lime
Για το γλάσσο (που δεν μου πέτυχε)
1 φλυτζ.ζάχαρη άχνη
2 κ.σ.βούτυρο
1 κ.σ.λικέρ μαστίχας (που δεν μέτρησα και μου έπεσε πολύ, οπότε αραίωσε τελείως το γλάσσο και χύθηκε στην πιατέλλα τελικά το μεγαλύτερο μέρος, γιατί βαρέθηκα να ανέβω σε καρέκλα να βγάλω από το ντουλάπι την άχνη και να προσθέσω λίγη ακόμα ώστε να σφίξει...)
Εκτέλεση
Χτύπησα στο γουδί τη μαστίχα με λίγη ζάχαρη.
Κοσκίνησα το αλεύρι με το baking και το αλάτι.
Χτύπησα δυνατά το βούτυρο με τη ζάχαρη μέχρι να γίνουν μια κρέμα.
Πρόσθεσα ένα ένα τα αυγά, συνεχίζοντας το χτύπημα.
Πρόσθεσα τη μαστίχα και την βανίλια.
Ανακάτεψα ξεχωριστά όλα τα υγρά μαζί (χυμό πορτοκαλιού, λικέρ, γάλα).
Στο μείγμα με το βούτυρο άρχισα να ρίχνω σιγά σιγά το αλεύρι και εναλλάξ τα υγρά χωρίς να χτυπάω πια με δύναμη.
Έβαλα σε βουτυρωμένη και αλευρωμένη φόρμα και έψησα για 65' στους 180οC.
Όταν το έβγαλα από το φούρνο, ακούμπησα τη φόρμα σε σχάρα για να κρυώσει ένα δεκάλεπτο. Το αναποδογύρισα σε πιατέλα και περιέχυσα με το γλάσσο (που όμως ήταν πολύ υγρό και έτσι δεν φαίνεται ούτε το χρώμα του ούτε και στάθηκε ιδιαίτερα πάνω στο καίηκ).
Το γλάσσο το έκανα ζεσταίνοντας το βούτυρο και ανακατεύοντάς το με την άχνη και το λικέρ μαστίχας, χτυπώντας με τον αυγοδάρτη ώστε να μην έχει γρομπαλάκια.

ΥΓ. Αυτό το γλυκό το ονόμασα "καίηκ της Ρουθ" προς τιμήν του παιδικού μου φίλου Μιχάλη και της γυναίκας του της Ρουθουνίτσας, που θα γίνουν σε 6 μήνες γονείς και εμείς νονοί και η χαρά μας δεν περιγράφεται!

Στοιχειωμένη Πόλη

Ή αλλιώς ... Ciudad Encantada. Αξέχαστη εμπειρία.

ΥΓ.Οι φωτογραφίες 18,19,20 και 1, από το Μπαλκόνι του Διαόλου.

Τάρτα με ξινομυζήθρα και κρεμμύδια

Στον Αρτεμώνα της Σίφνου, σε ένα όμορφο ταβερνάκι χαμένο στα σοκάκια, το Χρυσό (φωτό 1), κάνουν μια νοστιμότατη πίττα με ξινομυζήθρα και κρεμμύδια, που την ονομάζουν καλασούνα. Η μαγείρισσα μου έχει πει ότι έτσι την φτιάχνουν στο νησί της την Φολέγανδρο, γιατί στην Σίφνο η καλασούνα γίνεται γλυκιά με κολοκύθα. Αυτή η πίττα σε συνδυασμό με την εξαιρετική εκδοχή της Λόπε που είχα την τύχη να δοκιμάσω το χειμώνα, μου έδωσαν την ιδέα για μια τάρτα.
Εδώ και χρόνια βρίσκω στο Carrefour μια πολύ καλή εκδοχή της ζύμης brisée (φωτό 2) για τις στιγμές που βιάζομαι ή δεν έχω κέφι να φτιάξω τη δική μου βάση τάρτας.
Τα υλικά μου για την γέμιση εύκολα, με ποσότητες κατά προσέγγιση.
Ξινομυζήθρα κρητική, γιαούρτι στραγγιστό (γύρω στις 10 κ.σούπας, ίσως και περισσότερο), 3 αυγά, παρμεζάνα, λίγο αραιωμένο εβαπορέ, δυόσμος και ρίγανη, λευκό πιπέρι.
Επίσης, 4 ξερά κρεμμύδια σε φέτες, ελαιόλαδο, κρασί Σάμου, worcestershire sauce.

Γρήγορη και απλή η προετοιμασία αυτής της τάρτας.
Η ζύμη είναι τυλιγμένη σε αντικολλητικό χαρτί, είναι πολύ εύκολη στη χρήση και βέβαια δεν κολλάει και στην ταρτιέρα. Την άπλωσα με το χαρτί προς κάτω στην ταρτιέρα και την τρύπησα σε πολλά σημεία με το πηρούνι για να μη φουσκώσει(φωτό 3).
Στις οδηγίες της δεν αναφέρεται προψήσιμο, αλλά εμένα μου αρέσει πιο τραγανή, γι αυτό και την έστρωσα με αντικολλητικό χαρτί από πάνω, έβαλα ρεβύθια (φωτό 4), την έψησα στους 200ο για 10΄ και στη συνέχεια την ξεσκέπασα και συνέχισα άλλα 5' ψήσιμο μέχρι να πάρει λίγο χρώμα (φωτό 6).
Ταυτόχρονα σώταρα τα κρεμμύδια με λάδι, τα έσβησα με το σαμιώτικο γλυκό κρασί και με την worcester και τα άφησα να μαλακώσουν σε χαμηλή φωτιά (φωτό 7).
Σε λεκάνη χτύπησα τα αυγά και αφού έτριψα με το χέρι την ξινομυζήθρα, συνέχισα το χτύπημα μέχρι να ενοποιηθούν τα υλικά (φωτό 5).
Στη συνέχεια πρόσθεσα τα κρεμμύδια, το γιαούρτι και τα υπόλοιπα υλικά (φωτό 8). Την επόμενη φορά θα προσθέσω γκούντα και περισσότερα κρεμμύδια, γιατί η ξινομυζήθρα είναι πικάντικη και εμένα μου αρέσουν οι πιο γλυκιές γεύσεις.
Έριξα στην βάση την γέμιση, πασπάλισα με παρμεζάνα (φωτό 9) και έψησα για 35-40' στους 200οC.
Έτοιμη η τάρτα και Καλή μας Όρεξη (φωτό 10, 11, 12).