Βιολιστής στη στέγη;

Όχι ακριβώς...

Ταύρος με κρίση ταυτότητας

ξύπνησε τα χαράματα
κοκορίκο ... σκέφτηκε
με ένα σάλτο πήδηξε στην στέγη
όχι και άσχημα για έναν ταύρο
ποτέ δεν του άρεσε η άμμος εξάλλου
και η αρένα καραδοκούσε
καλύτερα ο αέρας, η βροχή, ο ήλιος, το φεγγάρι

στροβίλισμα αιώνιο της ελευθερίας

αν δεν ήταν και αυτή η ορθοστασία

θα είχε βρει λύση στο πρόβλημά του

Πρόσεχε ...

...μην πιαστείς στην φάκα!

Κι αν ξεφύγεις, μην χαρείς...

Πείνα στις όχθες του Τάμεση

Μοσχαράκι με πιπεριές ελαφρώς κινεζουά

Η αρχική μου σκέψη είναι το stir fry όταν δοκιμάζω συνταγές που ... λοξοκοιτούν, δηλαδή "κινεζοφέρνουν". Όμως, μια που δεν έχω γουώκ, μια που δεν αρέσουν σε όλους τα φαγητά να κρατούν στο δόντι (και ειδικά τα κρέατα), πάντα καταλήγω να κάνω κάτι μεταξύ stir fry και μαγειρευτού φαγητού.
Ειδικά όταν υπάρχει και μοσχάρι -που δεν μου αρέσει καθόλου παρά μόνο στην μορφή κιμά- εκεί όλες οι καλές προθέσεις μου για τηγάνισμα σε ελάχιστο λάδι, δυνατή φωτιά και 3-5' πάνε περίπατο, μόλις δοκιμάσω μια ακρούλα. Όχι για μένα!
Τί κάνω λοιπόν;
Φτιάχνω σε stir fry τα λαχανικά, ενώ το κρέας στη συνέχεια το αφήνω να μαγειρευτεί με σάλτσα.
Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή.
Υλικά
600 γρ.μοσχαράκι κομμένο σε λεπτές λωρίδες
4-5 πιπεριές
4-5 κρεμμύδια
2 σκελίδες σκόρδο
τζίντζερ ψιλοκομμένο
noodles
Για την μαρινάδα
μέλι
κρασί γλυκό Σάμου
soya sauce
terriyiaki sauce
ξίδι βαλσαμικό
3 κ.σ.ελαιόλαδο
2 κ.γλ.κορν φλάουρ
Για το τηγάνισμα
σησαμέλαιο
Για τη σάλτσα
soya sauce
ξίδι βαλσαμικό
2 κύβοι κοτόπουλο
αλάτι
πιπέρι
πάπρικα
chillies
sesame oil (το ειδικό για ασιατική κουζίνα, πολύ πιο συμπυκνωμένο από το απλό του σούπερ μάρκετ)
Εκτέλεση
Βάζω το μοσχαράκι στη μαρινάδα για 3 ώρες. Το ανακατεύω 4-5 φορές.
Ζεσταίνω στο μάτι της κουζίνας τηγάνι αντικολλητικό (ή σε κατσαρόλα αντικολλητική) και ρίχνω λίγο σησαμέλαιο, ας πούμε του Χαϊτόγλου (το διευκρινίζω, γιατί στη σάλτσα χρησιμοποιώ και το αυθεντικό sesame oil που μπαίνει πάντα στο τέλος, δεν μαγειρεύεται και έχει πολύ έντονο άρωμα).
Μόλις ζεσταθεί, τηγανίζω για 5' τα κρεμμύδια με το σκόρδο και το τζίντζερ. Τα αφαιρώ.
Προσθέτω και τηγανίζω για 3' τις πιπεριές. Τις αφαιρώ.
Προσθέτω το μοσχάρι και το τηγανίζω στην πιο ψηλή θερμοκρασία για 5', ανακατεύοντας βέβαια συνεχώς. Στη συνέχεια ρίχνω την μαρινάδα στο τηγάνι, τα υλικά της σάλτσας (εκτός του sesame oil) καθώς και νερό.
Χαμηλώνω τη φωτιά και αφήνω να μαγειρευτεί μέχρι να μαλακώσει (δηλαδή ποτέ, αλλά η προσπάθεια δεν βλάπτει, χιχι!).
Όταν είναι έτοιμο, προσθέτω και τα λαχανικά και τα αφήνω να μαγειρευτούν όλα για 5'.
Στο τέλος προσθέτω τα noodles και ακολουθώ τις οδηγίες του πακέτου. Όταν έχουν μαλακώσει αρκετά και τα noodles προσθέτω το sesame oil.
Πάντα φροντίζω όταν αποσύρω την κατσαρόλα από τη φωτιά να υπάρχει αρκετό υγρό, γιατί τα noodles το απορροφούν και μπορεί μέχρι να σερβίρω το φαγητό να γίνει... στούμπος.
Ταιριάζουν πολύ φιστίκια Αιγίνης καβουρδισμένα ή σουσάμι καβουρδισμένο στο σερβίρισμα.

La Tarara - Duquende, Poveda, Chicuelo

Το "τέρας της Βαρκελώνης", ο Duquende, τραγουδά την Tarara μαζί με τον Poveda, υπό τη συνοδεία της κιθάρας του Chicuelo.

Αυτό το τρίο θα το απολαμβάναμε και στην Αθήνα στα πλαίσια του Ελληνικού Φεστιβάλ, μαζί με τον Faiz Ali Faiz στο Qawwali Flamenco, αλλά ο Poveda μας έστησε τελικά.

Όπως και να έχει, πήραμε μια -έστω πολύ μικρή- γεύση από flamenco και cante jondo σε εκείνη τη συναυλία, αν και η αλήθεια είναι ότι ο κόσμος έδειχνε να ενθουσιάζεται πολύ περισσότερο με τον Faiz Ali Faiz και τους ρυθμικούς λαρυγγισμούς του από ό,τι με την έκθεση ψυχής του Duquende.

Αυτού του είδους η μουσική προϋποθέτει κάποια "εκπαίδευση" για να μπορεί κανείς να την καταλάβει και να την νοιώσει και χρειάζεται και ένα μυστικιστικό κλίμα για να μπορεί το κοινό να "μεταφερθεί" στον κόσμο του cantaor.

Ίσως την επόμενη φορά που επισκεφθεί την Ελλάδα κάποιος αξιόλογος εκπρόσωπος του flamenco, να υπάρξει και η κατάλληλη αντιμετώπιση από τους διοργανωτές, ώστε να μπορέσει το κοινό να πάρει μια ιδέα από το τί είναι τελικά flamenco puro και όχι το τουριστικό εξαγώγιμο προϊόν των μπουλουκιών της χούντας του Φράνκο, στην σύγχρονη "αναβαθμισμένη" μορφή του.

Όταν ο κινηματογράφος ήταν ποίηση - Qué bonitos ojos tienes

Από πού προέρχεται μία από τις πιο διάσημες φωτογραφίες του Μεξικανικού Κινηματογράφου;

Για την Enamorada, τον Indio Fernández, την María Félix και τους υπόλοιπους συντελεστές της ταινίας, έχω γράψει εδώ.

Diego El Cigala ή ... πες τα παληκάρι μου!

Τί λέει λοιπόν ο Diego El Cigala σε όσους τον κατηγορούν ότι "μπασταρδεύει" και "ξεπουλά" το flamenco, ερμηνεύοντας κουβανέζικα boleros;

" Όσοι έχουν γεννηθεί gitanos όπως εγώ, το flamenco το έχουν μέσα τους, το κουβαλούν σε ό,τι και να κάνουν. Είμαι ο ίδιος flamenco".

Ποιός ξέρει τί κριτικές θα ακολουθήσουν τώρα το Dos Lágrimas, το cd που κυκλοφορεί από ώρα σε ώρα, σαν συνέχεια του Lágrimas Negras (που "τσάκισε" βέβαια τις παγκόσμιες αγορές, βραβεία, κλπ κλπ)...

Αλλά και ποιός νοιάζεται τελικά; Όταν η μουσική "μιλά" στην καρδιά του κόσμου, ό,τι και να λένε οι "ειδικοί" δεν έχει και ιδιαίτερη σημασία για άλλους, πέραν των ιδίων.

Και όπως λέει και ο -υπέροχα "διασκεδαστής"- Diego...
"Όταν κάτι το ψάχνεις πολύ, δε το βρίσκεις! Το αντίθετο συμβαίνει, το πιστεύω ακράδαντα, το πεπρωμένο, η ζωή, η σκληρή προσπάθεια, κάποια στιγμή θα σου το φέρουν μπροστά σου. Αλλιώς δεν γίνεται... Ναι... θέλω να αφήσω ένα σπόρο. Θέλω να μιλούν για το έργο μου... για το καλό ή για το κακό. Οκ, θα προτιμούσα για το καλό, αν είναι δυνατό, χαχα!"

Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ για τον Τσε

Διαβάζω στο www.goculture.gr:

Σαράντα χρόνια χωρίς το χαμογελαστό επαναστάτη

Η New Star, σε συνεργασία με την Πρεσβεία της Δημοκρατίας της Κούβας στην Ελλάδα, διοργανώνει Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ για τον Ernesto Che Guevara, με αφορμή τη συμπλήρωση 40 χρόνων από το θάνατό του.

Το φεστιβάλ πραγματοποιείται 4-10 Οκτωβρίου στον κινηματογράφο Ίλιον, καθημερινά, από 18:30 έως 00:30, όπου προβάλλονται ντοκουμέντα της ζωής και της δράσης του, όπως απαθανατίζονται από καλλιτέχνες όλου του κόσμου (Κούβα, Χιλή, Βολιβία, Αργεντινή, Ιταλία, Γαλλία, ΗΠΑ, Καναδά αλλά και την Ελλάδα).

Έχουν περάσει 40 χρόνια από την 8η Οκτωβρίου του 1967, από την ημέρα που ο Ερνέστο Τσε Γκεβάρα πέρασε οριστικά στην ιστορία και δια παντός στο συλλογικό υποσυνείδητο όσων αγωνίζονται ή απλώς προσδοκούν και κρυφά ονειρεύονται την αλλαγή της κρατούσας κατάστασης εκμετάλλευσης, της απροκάλυπτης όσο και κυνικής διαχείρισης της τύχης του πλανήτη από το φονταμενταλισμό της αγοράς.

Το όνομα και η εικόνα του Τσε συνεχίζουν να φέρουν ιδέες και οράματα, να συνεγείρουν μυαλά και καρδιές ανθρώπων όλων των ηλικιών σε όλα τα μέρη του κόσμου.

Από την Ελλάδα προβάλλονται τα ντοκιμαντέρ που έχουν κάνει για τον Che οι: Γιώργος Αυγερόπουλος, Σεμίνα Διγενή, Στέλιος Κούλογλου, Κώστας Μπαξεβάνης, Παύλος Τσίμας.

Επίσης, κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ, καλλιτέχνες (όπως ο Κωνσταντίνος Καζάκος, η Λίλα Καφαντάρη, η Ελένη Γερασιμίδου) απαγγέλλουν ποιήματα για τον Τσε και διαβάζουν κείμενα του ίδιου και σημαντικά γράμματά του όπως προς την οικογένειά του, τον Φιντέλ Κάστρο κ.α.
Στον κινηματογράφο Ίλιον, τις μέρες του φεστιβάλ, σε ειδικά διαμορφωμένη αίθουσα λειτουργεί έκθεση αφίσας από όλο τον κόσμο για τον Che.

Προβάλλονται επίσης βιντεοσκοπημένα αποσπάσματα από live συναυλίες με τραγούδια για τον Τσε που τραγουδούν οι: Μάνος Λοΐζος, Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Βασίλης Λέκκας κ.α.

Την Παρασκευή 5 Οκτώβρη και το Σάββατο 6 Οκτώβρη, ώρα 20:00-21:00, λατινοαμερικάνικα μουσικά γκρουπ τραγουδούν τραγούδια αφιερωμένα στον Τσε.

Τέλος, τη Δευτέρα 8 Οκτώβρη στις 20:00 μιλάει ο πρέσβης της Δημοκρατίας της Κούβας στην Ελλάδα, Hermes Herera Hernández.

Η "καλοπληρωμένη"

La bien pagá, τραγουδά στην Ángela Molina ο Manuel Bandera στην ταινία "Las cosas del querer", όπου υποδύεται τον σπουδαίο ισπανό καλλιτέχνη και τραγουδιστή του περασμένου αιώνα Miguel de Molina.

Μια πολυτραγουδισμένη copla, που η αγαπημένη μου εκδοχή της είναι από... χμ... δύσκολο να διαλέξω.

Μεταξύ El Bicho (περίεργη ροκιά) και Diego El Cigala με τον Bebo στο πιάνο.

Εδώ ακούμε και τον ίδιο τον Miguel de Molina στην "καλοπληρωμένη", τον οποίο θα μπορούσαμε ίσως να παρομοιάσουμε με τον δικό μας Αττίκ.

La bien pagá
(Ramón Perelló - Juan Mostazo)

Ná te debo, ná te pio.
Me voy de tu vera, orvíame ya.
Que he pagao con oro tus carnes morenas.
No mardigas paya, que estamos en paz.
No te quiero, no me quieras.
Si to me lo diste, yo ná te pedí.
No me eches en cara que to lo perdiste.
Tambien a tu vera yo to lo perdí.

Bien pagá, si tu eres la bien pagá,
porque tus besos compré.
Y a mí te supiste dar
por un puñao de parné.
Bien pagá, bien pagá.
Bien pagá fuiste mujé.

No te engaño, quiero a otra,
no creas por eso que te traicioné.
No cayó en mis brazos, me dió sólo un beso,
el único beso que yo no pagué.
Na te pio, na me llevo.
Entre esas paredes dejo sepultás
penas y alegrías que te he dao y me diste
y esas joyas que ahora pa otro lucirás.

Bien pagá, si tu eres la bien pagá,
porque tus besos compré.
Y a mí te supiste dar
por un puñao de parné.
Bien pagá, bien pagá.
Bien pagá fuiste mujé.

Και εδώ ακούμε το τραγούδι από την ταινία. Manuel Banderas - La bien pagá