Στο βίντεο ερμηνεύει το ελαφρώς μελαγχολικό "Me fuí", το πρώτο δείγμα που κυκλοφόρησε από την νέα δουλειά της.
Και εδώ την ακούμε στο ίδιο τραγούδι.
Tuesday, June 09, 2009
"Έφυγα" (ξέφυγα, την κοπάνησα)
Ίσως κάτι τέτοιο να ήθελε να κάνει η Bebe μετά την ξαφνική τεράστια επιτυχία που την βρήκε απροετοίμαστη και χρειάστηκε τελικά 5 χρόνια (και αρκετό καιρό απομόνωσης) για να μπορέσει να επανέλθει ενεργά στον χώρο της μουσικής με το δεύτερο άλμπουμ της "Y Punto", που θα κυκλοφορήσει στα τέλη Ιουνίου.
Στο βίντεο ερμηνεύει το ελαφρώς μελαγχολικό "Me fuí", το πρώτο δείγμα που κυκλοφόρησε από την νέα δουλειά της.
Και εδώ την ακούμε στο ίδιο τραγούδι.
Στο βίντεο ερμηνεύει το ελαφρώς μελαγχολικό "Me fuí", το πρώτο δείγμα που κυκλοφόρησε από την νέα δουλειά της.
Και εδώ την ακούμε στο ίδιο τραγούδι.
Monday, June 08, 2009
Πολιτισμός ή Βαρβαρότητα;
Τα περί Σοσιαλισμού και Βαρβαρότητας που πήρε το μάτι μου να ανασύρονται από τα σκονισμένα ράφια τις τελευταίες μέρες μου φάνηκαν παιδιάστικα γλαφυρά τεχνάσματα των διαφόρων ραν-ταν-πλαν πρακτόρων Θου-Βου που έχει γεμίσει η Υφήλιος τα τελευταία 100 χρόνια.
Το πραγματικό ερώτημα είναι αν θα επιλέξουμε και πάλι την Βαρβαρότητα έναντι του Πολιτισμού, σε παγκόσμιο επίπεδο.
Οχι άλλοι Νεκροί, διαβάζω στον σημερινό τίτλο ενός από τα ισπανόφωνα blogs που παρακολουθώ τον τελευταίο καιρό. Μαγειρική το κύριο θέμα, αλλά προφανώς όταν ζει κανείς σε μια χώρα όπως το Περού, πολυταλανισμένη από τα πραξικοπήματα και τις δικτατορίες που πληρώνονται για να οργανώσουν οι διάφοροι ραν-ταν-πλαν πράκτορες Θου-Βου, τότε δεν μπορεί παρά να τρομάξει με αυτό που βλέπει να συμβαίνει ΚΑΙ ΠΑΛΙ στη γειτονιά του και να προσπαθήσει να εξορκίσει τον φόβο του μέσα από δυο λέξεις, αντί για μια πλούσια συνταγή.
Και όπως λέει μια ισπανική παροιμία "cuando las barbas de tu vecino veas pelar, pon las tuyas a remojar" ή αλλιώς όταν καίγεται το σπίτι του γείτονα, κάποια στιγμή θα φτάσει η φωτιά και στο δικό μας, γι αυτό και πρέπει να προσέχουμε για να έχουμε. Εστω, αυτήν την σχετική και υποτυπώδη έννοια δημοκρατίας και ελευθερίας που θεωρούμε δεδομένη και δεν μπαίνουμε καν στον κόπο να την υπερασπίσουμε και να την τιμήσουμε με την ψήφο μας, όταν σε πολλά μέρη του κόσμου εξακολουθούν να έχουν πρόσβαση στις κάλπες με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο αποκλειστικά και μόνο οι ελάχιστοι προνομιούχοι.
Οσο εμείς κολυμπούσαμε ή/και χαζολογούσαμε μπροστά στις βαρετές χιλιοειπωμένες ανοησίες της Ελληνικής Τηλεόρασης που επαναλαμβάνονται με ανατριχιαστικά μαθηματική ακρίβεια κάθε σαββατοκύριακο εκλογών, σε μια γωνιά του Περουβιάνικου Αμαζόνιου σκοτώνονταν αστυνομικοί και άμαχοι κάτοικοι, μέλη της φυλής των Awajun που προσπαθούν να αποτρέψουν την εισβολή των πολυεθνικών στις τελευταίες πηγές παγκόσμιας ανάσας, με άγνωστο ουσιαστικά τον αριθμό των νεκρών. Τρομάζει ο συγγραφέας του κειμένου, βλέπει να βάζουν και πάλι τους συμπατριώτες του μπροστά στο τεχνητό δίλημμα Civilización o Barbarie του 19ου αιώνα, που οδήγησε στην μεγαλύτερη "εκκαθάριση" των εναπομεινάντων φυλών του Αμαζονίου μετά την απόβαση του Colón στην Αμερική και στην απαρχή μιας ατέλειωτης σειράς βίαιων ανατροπών του Δημοκρατικού Πολιτεύματος.
Θα μου πεις, εδώ καράβια χάνονται... το Περού μας πέφτει μακρυά, δεν μας αφορούν αυτές οι γενοκτονίες, ούτε βέβαια η καταστροφή του Αμαζόνιου προς όφελος των γνωστών διεθνών(;) συμφερόντων, αυτά όλα είναι προβλήματα μιας μακρινής Ηπείρου, δεν μας αγγίζουν.
Δεν μας αγγίζουν; Είμαστε πράγματι αρκετά μακρυά;
Το πραγματικό ερώτημα είναι αν θα επιλέξουμε και πάλι την Βαρβαρότητα έναντι του Πολιτισμού, σε παγκόσμιο επίπεδο.
Οχι άλλοι Νεκροί, διαβάζω στον σημερινό τίτλο ενός από τα ισπανόφωνα blogs που παρακολουθώ τον τελευταίο καιρό. Μαγειρική το κύριο θέμα, αλλά προφανώς όταν ζει κανείς σε μια χώρα όπως το Περού, πολυταλανισμένη από τα πραξικοπήματα και τις δικτατορίες που πληρώνονται για να οργανώσουν οι διάφοροι ραν-ταν-πλαν πράκτορες Θου-Βου, τότε δεν μπορεί παρά να τρομάξει με αυτό που βλέπει να συμβαίνει ΚΑΙ ΠΑΛΙ στη γειτονιά του και να προσπαθήσει να εξορκίσει τον φόβο του μέσα από δυο λέξεις, αντί για μια πλούσια συνταγή.
Και όπως λέει μια ισπανική παροιμία "cuando las barbas de tu vecino veas pelar, pon las tuyas a remojar" ή αλλιώς όταν καίγεται το σπίτι του γείτονα, κάποια στιγμή θα φτάσει η φωτιά και στο δικό μας, γι αυτό και πρέπει να προσέχουμε για να έχουμε. Εστω, αυτήν την σχετική και υποτυπώδη έννοια δημοκρατίας και ελευθερίας που θεωρούμε δεδομένη και δεν μπαίνουμε καν στον κόπο να την υπερασπίσουμε και να την τιμήσουμε με την ψήφο μας, όταν σε πολλά μέρη του κόσμου εξακολουθούν να έχουν πρόσβαση στις κάλπες με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο αποκλειστικά και μόνο οι ελάχιστοι προνομιούχοι.
Οσο εμείς κολυμπούσαμε ή/και χαζολογούσαμε μπροστά στις βαρετές χιλιοειπωμένες ανοησίες της Ελληνικής Τηλεόρασης που επαναλαμβάνονται με ανατριχιαστικά μαθηματική ακρίβεια κάθε σαββατοκύριακο εκλογών, σε μια γωνιά του Περουβιάνικου Αμαζόνιου σκοτώνονταν αστυνομικοί και άμαχοι κάτοικοι, μέλη της φυλής των Awajun που προσπαθούν να αποτρέψουν την εισβολή των πολυεθνικών στις τελευταίες πηγές παγκόσμιας ανάσας, με άγνωστο ουσιαστικά τον αριθμό των νεκρών. Τρομάζει ο συγγραφέας του κειμένου, βλέπει να βάζουν και πάλι τους συμπατριώτες του μπροστά στο τεχνητό δίλημμα Civilización o Barbarie του 19ου αιώνα, που οδήγησε στην μεγαλύτερη "εκκαθάριση" των εναπομεινάντων φυλών του Αμαζονίου μετά την απόβαση του Colón στην Αμερική και στην απαρχή μιας ατέλειωτης σειράς βίαιων ανατροπών του Δημοκρατικού Πολιτεύματος.
Θα μου πεις, εδώ καράβια χάνονται... το Περού μας πέφτει μακρυά, δεν μας αφορούν αυτές οι γενοκτονίες, ούτε βέβαια η καταστροφή του Αμαζόνιου προς όφελος των γνωστών διεθνών(;) συμφερόντων, αυτά όλα είναι προβλήματα μιας μακρινής Ηπείρου, δεν μας αγγίζουν.
Δεν μας αγγίζουν; Είμαστε πράγματι αρκετά μακρυά;
Sunday, June 07, 2009
Απουσία
Ενα από τα πρώτα τραγούδια που μας έκαναν να αγαπήσουμε τους Ορίσας ακούμε σήμερα και θυμόμαστε αυτούς που λείπουν:
Απουσία
Paso las noches enteras rezando implorándole a Dios
Que cuide y vele por ti, que esté contigo cuando no estoy*
Dame la B, B
Sin tu voz el destino parece rendirse como ves
Dame la A, A
A mis oídos llegó la noticia triste de que de aquí te nos fuiste
Dame la R, R
Perdónanos mi Lord si no llegue a tiempo a despedirnos de este Bro
Dame la B, B
Recorriendo la duda y al final no se que coño fue lo que pasó
Dame la Y, Y
Y recuerdo aquello cómo, que decía así:
Qué bolá, bueno que, qué bolá, qué vuelta
El BARBY en el corazón se nos queda
Paso las noches enteras rezando implorándole a Dios
Que cuide y vele por ti, que esté contigo cuando no estoy
Paso las noches enteras rezando implorándole a Dios
Que cuide y vele por ti, que esté contigo cuando no estoy
Cada segundo que pasa, cada espacio en que no estás
Tu ausencia perfora mi alma me asesina sin piedad
Intento pensar pretendo olvidar pero me atrapa la realidad
Una verdad que me ataca y me pone a suplicar
Ca s'est passé ça fait des années, mais ça passe pas
Pas facil d'effacer, toutes celles passées à tes côtés
On était deux gamins, frangin, et déjà ça castagnait
On jouait les durs, mais l'un sur l'autre tu sais qu'on pouvait compter
La vie nous a séparés, chacun son taff, chacun son quartier
Fallait pas se perdre de vue, on s'voyait aux fêtes de fin d'année
J'aurais voulu t'en dire des choses, te dire combien tu comptais
Mais c'était sans compter sur la mer agitée
Tragédie pour ma mère atristée; des pleures, des larmes
Et des coeurs brisés, tu me manques frèro
Pas un jour sans y penser, comment c'est là haut, j'y crois
Un jour toi et moi, te dire combien je t'aime Lolo,
te serrer fort dans mes bras
Paso las noches enteras rezando implorándole a Dios
Que cuide y vele por ti, que esté contigo cuando no estoy
Paso las noches enteras rezando implorándole a Dios
Que cuide y vele por ti, que esté contigo cuando no estoy
Ave María
Cruces, flores, lápidas, mucho no más
Recuerdos tristes que nos llegan
Del vedado barrio que nos juntos vio crecer
Admití muerte trabajo me ha costado lo sé
Adiós no dije, hoy te los mando
Van uno, dos, tres, millón de besos
Pido que me perdones en brazos
Con Dios te ibas, mi ausencia en el velorio deambulaba
Heridas que no cierran, infancias que perduran
Momentos tristes viejos no llegan
A veces vivir cuesta duda, sin duda
Paso las noches enteras rezando implorándole a Dios
Que cuide y vele por ti, que esté contigo cuando no estoy
Paso las noches enteras rezando implorándole a Dios
Que cuide y vele por ti, que esté contigo cuando no estoy
*"Περνώ ολόκληρες νύχτες να προσεύχομαι και να ικετεύω τον θεό να σε προσέχει και να ξενυχτά για σένα, να είναι μαζί σου όταν δεν είμαι εγώ..."
Απουσία
Paso las noches enteras rezando implorándole a Dios
Que cuide y vele por ti, que esté contigo cuando no estoy*
Dame la B, B
Sin tu voz el destino parece rendirse como ves
Dame la A, A
A mis oídos llegó la noticia triste de que de aquí te nos fuiste
Dame la R, R
Perdónanos mi Lord si no llegue a tiempo a despedirnos de este Bro
Dame la B, B
Recorriendo la duda y al final no se que coño fue lo que pasó
Dame la Y, Y
Y recuerdo aquello cómo, que decía así:
Qué bolá, bueno que, qué bolá, qué vuelta
El BARBY en el corazón se nos queda
Paso las noches enteras rezando implorándole a Dios
Que cuide y vele por ti, que esté contigo cuando no estoy
Paso las noches enteras rezando implorándole a Dios
Que cuide y vele por ti, que esté contigo cuando no estoy
Cada segundo que pasa, cada espacio en que no estás
Tu ausencia perfora mi alma me asesina sin piedad
Intento pensar pretendo olvidar pero me atrapa la realidad
Una verdad que me ataca y me pone a suplicar
Ca s'est passé ça fait des années, mais ça passe pas
Pas facil d'effacer, toutes celles passées à tes côtés
On était deux gamins, frangin, et déjà ça castagnait
On jouait les durs, mais l'un sur l'autre tu sais qu'on pouvait compter
La vie nous a séparés, chacun son taff, chacun son quartier
Fallait pas se perdre de vue, on s'voyait aux fêtes de fin d'année
J'aurais voulu t'en dire des choses, te dire combien tu comptais
Mais c'était sans compter sur la mer agitée
Tragédie pour ma mère atristée; des pleures, des larmes
Et des coeurs brisés, tu me manques frèro
Pas un jour sans y penser, comment c'est là haut, j'y crois
Un jour toi et moi, te dire combien je t'aime Lolo,
te serrer fort dans mes bras
Paso las noches enteras rezando implorándole a Dios
Que cuide y vele por ti, que esté contigo cuando no estoy
Paso las noches enteras rezando implorándole a Dios
Que cuide y vele por ti, que esté contigo cuando no estoy
Ave María
Cruces, flores, lápidas, mucho no más
Recuerdos tristes que nos llegan
Del vedado barrio que nos juntos vio crecer
Admití muerte trabajo me ha costado lo sé
Adiós no dije, hoy te los mando
Van uno, dos, tres, millón de besos
Pido que me perdones en brazos
Con Dios te ibas, mi ausencia en el velorio deambulaba
Heridas que no cierran, infancias que perduran
Momentos tristes viejos no llegan
A veces vivir cuesta duda, sin duda
Paso las noches enteras rezando implorándole a Dios
Que cuide y vele por ti, que esté contigo cuando no estoy
Paso las noches enteras rezando implorándole a Dios
Que cuide y vele por ti, que esté contigo cuando no estoy
*"Περνώ ολόκληρες νύχτες να προσεύχομαι και να ικετεύω τον θεό να σε προσέχει και να ξενυχτά για σένα, να είναι μαζί σου όταν δεν είμαι εγώ..."
Tuesday, June 02, 2009
Solomon Burke & Orishas στο 1 Festival Kosmos
Solomon Burke και None of us are free, στο 1 Festival Kosmos στις 30 Ιουνίου στον Ιππικό Όμιλο στο Γουδί!
Την ίδια μέρα θα εμφανιστεί -μεταξύ άλλων- και η Yasmin Levi με την ιδιαίτερη φωνή και την προτίμηση στα σεφαραδίτικα ακούσματα, που την "συναντούμε" στο ραδιόφωνο τακτικά τον τελευταίο καιρό.
Την επομένη ξεχωρίζουν οι Orishas, με το θηρίο τον Yotuel Romero έτοιμο για μία ακόμα αξέχαστη "παράσταση".
´
Ακολουθούν οι Bajofondo, καθώς και άλλα συγκροτήματα και καλλιτέχνες που προσωπικά δεν έχω ακούσει ιδιαίτερα τη δουλειά τους.
Πιστεύω ότι αφού το WOMAD δεν έρχεται πια στην Ελλάδα, αξίζει τον κόπο να πάρουμε μέρος σε αυτό το μουσικό διήμερο και να στηρίξουμε την προσπάθεια του Kosmos 9.36, ιδιαίτερα όσοι αγαπούμε τις Μουσικές του Κόσμου.
Saturday, May 30, 2009
Literatura Hispanoamericana I - Examen Final
A) Parte Práctica
1. Después de leer el poema "Que contiene una fantasía contenta con amor decente", escrito por Sor Juana Inés de la Cruz, explique por qué es predominantemente barroco. Comente cuáles tendencias barrocas se evidencian en el texto. Fundamente sus apreciaciones en pasajes del poema, analizando lo más cuidadosamente posible cada fragmento citado (4 puntos).
Que contiene una fantasía
contenta con amor decente
Detente, sombra de mi bien esquivo,
imagen del hechizo que más quiero,
bella ilusión por quien alegre muero,
dulce ficción por quien penosa vivo.
Si al imán de tus gracias, atractivo,
sirve mi pecho de obediente acero,
¿para qué me enamoras lisonjero,
si has de burlarme luego fugitivo?
Mas blasonar no puedes, satisfecho,
de que triunfa de mí tu tiranía:
que aunque dejas burlado el lazo estrecho
que tu forma fantástica ceñía,
poco importa burlar brazos y pecho
si te labra prisión mi fantasía.
B) Parte Teórica
De los cuatro temas siguientes debe elegir tres y desarrollar únicamente los tres elegidos. Procure siempre ofrecer una sólida argumentación para cada uno de sus asertos (6 puntos):
1 ¿Qué fue el Modernismo Hispanoamericano? Señale tanto las características comunes a todo el Movimiento, como los matices propios de sus diferentes períodos.
2. Comente las características de la Literatura Gauchesca.
3. ¿Cuáles son las diferencias y cuáles las semejanzas de la literatura quecha con las otras literaturas indígenas de Hispanoamérica?
4. Describa la poesía de Ercilla y Zúñiga.
1. Después de leer el poema "Que contiene una fantasía contenta con amor decente", escrito por Sor Juana Inés de la Cruz, explique por qué es predominantemente barroco. Comente cuáles tendencias barrocas se evidencian en el texto. Fundamente sus apreciaciones en pasajes del poema, analizando lo más cuidadosamente posible cada fragmento citado (4 puntos).
Que contiene una fantasía
contenta con amor decente
Detente, sombra de mi bien esquivo,
imagen del hechizo que más quiero,
bella ilusión por quien alegre muero,
dulce ficción por quien penosa vivo.
Si al imán de tus gracias, atractivo,
sirve mi pecho de obediente acero,
¿para qué me enamoras lisonjero,
si has de burlarme luego fugitivo?
Mas blasonar no puedes, satisfecho,
de que triunfa de mí tu tiranía:
que aunque dejas burlado el lazo estrecho
que tu forma fantástica ceñía,
poco importa burlar brazos y pecho
si te labra prisión mi fantasía.
B) Parte Teórica
De los cuatro temas siguientes debe elegir tres y desarrollar únicamente los tres elegidos. Procure siempre ofrecer una sólida argumentación para cada uno de sus asertos (6 puntos):
1 ¿Qué fue el Modernismo Hispanoamericano? Señale tanto las características comunes a todo el Movimiento, como los matices propios de sus diferentes períodos.
2. Comente las características de la Literatura Gauchesca.
3. ¿Cuáles son las diferencias y cuáles las semejanzas de la literatura quecha con las otras literaturas indígenas de Hispanoamérica?
4. Describa la poesía de Ercilla y Zúñiga.
Thursday, May 28, 2009
Είμαι η Κούβα
Σήμερα τα μεσάνυχτα θα έχουμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε στην ΕΤ1 την ταινία του Μιχαήλ Καλατόζοφ Είμαι η Κούβα σε παραγωγή Φράνσις Φορντ Κόπολα και Μάρτιν Σκορσέζε.
Ευτυχώς χάρη σε αυτό το αριστούργημα υπάρχει και κάτι που να αξίζει τον χρόνο και την προσοχή μας σήμερα το βράδυ στην ελληνική τηλεόραση. Πρόκειται για ένα μάθημα για όλους, του πως ακόμα και η αφορμή μιας προπαγάνδας μπορεί να οδηγήσει σε ένα ύψιστο καλλιτεχνικό αποτέλεσμα, όταν υπάρχει ταλέντο, φαντασία και σκληρή δουλειά.
Χαρακτηριστικά μάλλον άγνωστα στους 5 συμπατριώτες μας που ζητούν την προσοχή μας στις 8 το βράδυ, ενώ κανονικά θα έπρεπε όλοι τους να έχουν βρει μια τρύπα να κρυφτούν για το κακίστης ποιότητας φτηνιάρικο μπουλούκι που έχουν μετατρέψει την Ελλάδα, όντας οι ίδιοι θιασάρχες με πρωταγωνιστικούς ρόλους, ενώ εμείς οι υπόλοιποι θιασώτες, όλοι συνένοχοι λίγο-πολύ στην ίδια κακογουστιά.
Tuesday, May 26, 2009
Joaquín Sorolla στο Prado
Στο Μουσείο του Prado στην Μαδρίτη μόλις εγκαινιάστηκε μία έκθεση-αφιέρωμα στον Joaquín Sorolla (1863- 1923), που θα διαρκέσει ως τις 6 Σεπτεμβρίου.
Οσοι τυχεροί βρεθούν στην Μαδρίτη θα έχουν την ευκαιρία να θαυμάσουν 102 αντιπροσωπευτικούς πίνακες από όλες τις σημαντικές στιγμές της καλλιτεχνικής πορείας του και έτσι θα μπορέσουν να αποκτήσουν μια αρκετά ολοκληρωμένη εικόνα για το έργο του του σπουδαίου Βαλενθιάνου ζωγράφου.
Από τους αγαπημένους μου οι εμβληματικοί πίνακές του στην παραλία της Μalvarrosa το 1909, όταν ο Sorolla βρισκόταν στο αποκορύφωμά του σαν καλλιτέχνης αλλά και σε ιδιαίτερα ευτυχισμένες προσωπικές στιγμές πληρότητας. Έχει γραφτεί σχετικά από τους κριτικούς τέχνης ότι κανείς δεν έχει καταφέρει μέχρι στιγμής να συλλάβει και να αποδώσει καλύτερα το φως της ισπανικής Μεσογείου από ό,τι ο Joaquín Sorolla σε αυτά τα έργα.
Περισσότερες πληροφορίες για την έκθεση υπάρχουν στο site του Museo Nacional del Prado.
Wednesday, May 20, 2009
Monday, May 18, 2009
Hasta Mañana
Mario Benedetti (septiembre 1920, Paso de los Toros - mayo 2009, Montevideo)
Voy a cerrar los ojos en voz baja
voy a meterme a tientas en el sueño.
En este instante el odio no trabaja
para la muerte, que es su pobre dueño
la voluntad suspende su latido
y yo me siento lejos, tan pequeño
que a Dios invoco, pero no le pido
nada, con tal de compartir apenas
este universo que hemos conseguido
por las malas y a veces por las buenas.
¿Por qué el mundo soñado no es el mismo
que este mundo de muerte a manos llenas?
Mi pesadilla es siempre el optimismo:
me duermo débil, sueño que soy fuerte,
pero el futuro aguarda. Es un abismo.
No me lo digan cuando me despierte.
Voy a cerrar los ojos en voz baja
voy a meterme a tientas en el sueño.
En este instante el odio no trabaja
para la muerte, que es su pobre dueño
la voluntad suspende su latido
y yo me siento lejos, tan pequeño
que a Dios invoco, pero no le pido
nada, con tal de compartir apenas
este universo que hemos conseguido
por las malas y a veces por las buenas.
¿Por qué el mundo soñado no es el mismo
que este mundo de muerte a manos llenas?
Mi pesadilla es siempre el optimismo:
me duermo débil, sueño que soy fuerte,
pero el futuro aguarda. Es un abismo.
No me lo digan cuando me despierte.
Subscribe to:
Posts (Atom)
